یکی از زیباترین و پرثمرترین نعمت‌های پروردگار بزرگ درخت است که بخش زیادی از احتیاجات انسان ودیگرموجودات زنده راتامین می‌کند. انسان وظیفه دارد در حفظ و توسعه آن بکوشد. هر درختی که درگوشه ای روییده و شاخ و برگی دارد، برای همه مردم است و ثروت ملی به حساب میآید. بنابراین مواظبت از درختان و جلوگیری از نابودی آنها جزء وظایف هر فردی است. کاشتن درخت امری است که پاداشی بزرگ در جهان آخرت دارد. در این مورد روایات متعددی از پیامبر(ص) و امامان (ع) بیان شده است.

تخریب کردن جنگل توسط بعضی افراد در چند سال پیش بسیار زیاد بوده و کارشناسان بیان کرده‌اند که باید سالا‌نه میلیون ها نهال جنگلی در ایران کاشته شود تا بتواند جبران آن بشود. با ترویج درختکاری و نگهبانی از جنگل‌ها و استفاده درست از درختان و تکثیر گونه‌های آنها ،‌ نه تنها از میزان منابع جنگلی کم نمی‌شود، بلکه برتعداد درختان نیز افزوده می‌شود. هرساله در نزدیکی فصل بهار در روز پانزدهم اسفندماه در کشور ما مراسمی ویژه برپا می شود وهر یک ازافراد جامعه ما سعی می کنند سهمی در گسترش فضای سبز داشته باشند،‌این روز، روز درختکاری است. در این روز دل زمین شاد است و آسمان به راحتی نفس می‌کشد.پرنده‌ها سرود بهاری سر می‌دهند وخورشید با دلگرمی برزمین می‌تابد. مردم با زمین مهربان می‌شوند و با دست خود نهالی را در دل خاک می‌کارند و با این کار زمستان را فراری می‌دهند. در این روز، نهال انواع درختان ،‌متناسب با شرایط آب و هوایی ایران میان مردم پخش می‌گردد و چگونگی کاشت درخت به علا‌قه‌مندان آموزش داده می شود. امیدواریم که با ترویج این سنت خوب ، شاهد محیطی با طراوت در سراسر میهن عزیزمان باشیم. بیایید ما هم با کاشتن یک درخت سهمی در آبادانی کشور خود داشته باشیم.

تهیه و تنظیم: هما رنجبر