روانپزشکان قانونی موارد خاص را بررسی می‌کنند و در دادگاه در کنار بسیاری از مسائل دیگر، به استدلال در خصوص موضوعات قانونی نظیر صلاحی افراد، بستری ساختن اجباری، مسئولیت در قبال ارتکاب جرم، و شکایت از قصور حرفه‌ای پزشکی می‌پردازند. در این‌گونه موارد، هیچ قانون کلی قابل اعتمادی وجود ندارد. هدف اصلی، تشخیص دقیق اختلال بیمار است و تنها در بعضی موارد است که هدفِ روانپزشک، بهبود یا درمان اختلال روانی یا هیجانی بیمار می‌باشد.


از آنجائی‌که قوانین و مقررات مربوط به بیماران روانی با تصویب قوانین تازه و با بحث در خصوص موارد جدید، به سرعت تغییر می‌یابد، مناسب است پزشکان در مواردی‌که عدم دقت در مسائل روانپزشکی، منجر به موضوعات قانونی می‌گردد، با مراجع قانونی ذی‌صلاح مشورت نمایند.