رواج گسترده آموباربیتال - یک باربیتورات با نیمه عمر متوسط ۸ تا ۴۲ ساعت - باعث شد که اصطلاح مصاحبه آمیتال جا بیفتد و گسترش یابد.

اندیکاسیون‌های تشخیصی

کاتانونی؛ شک به اختلال تبدیلی؛ موتیسم بدون علت مشخص؛ افتراق استوپورهای عملکردی از عضوی (وضعیت‌های عضوی باید بدتر شوند؛ وضعیت‌های عملکردی به‌علت کاهش اضطراب باید بهتر شوند).

اندیکاسیون‌های درمانی

به‌عنوان يک اثر کمکی در مصاحبه برای بیماران مبتلا به اختلال‌های واپس‌زنی و تجزبه‌ای.


۱. تخلیه هیجانی اختلال استرس پس از تروما.

۲. بهبود حافظه در فراموشی و گریز تجزیه‌ای.

۳. بهبود عملکرد در اختلال تبدیلی.

روش

- بیمار در محیطی که احیاء قلبی - ریوی در صورت بروز هیپوتانسیون یا تضعیف (دپرسیون) تنفسی، به سادگی در دسترس باشد، دراز می‌کشد.


- به بیمار توضیح دهید که دارو به او کمک می‌کند که آرام شود و میل به صحبت کردن پیدا کند.


- یک سوزن نازک را به یک ورید محیطی وارد کنید


- محلول ۵% آموباربیتال سدیم (۵۰۰ میلی‌گرم محلول در ۱۰ میلی‌لیتر آب استریل) را با سرعتی کمتر از ۱ میلی‌لیتر در دقیقه (۵۰ میلی‌گرم در دقیقه) تزریق کنید.


- مصاحبه را با بحث درباره مسائل خنثی آغاز کنید. اغلب مفید است که بیمار را با حقایق شناخته‌شده زندگی‌اش تحریک کرد.


- تزریق را تا زمانی‌که نیستاگموس طرفی پایدار یا خواب‌آلودگی به‌وجود آید، ادامه دهید.


- برای حفظ حالت نارکوز تزریق را با سرعت ۵/۰ تا ۱ میلی‌لیتر در دقیقه (۲۵ تا ۵۰ میلی‌گرم در ۵ دقیقه) ادامه دهید.


- بیمار را وادارید تا دست کم ۱۵ دقیقه پس از پایان مصاحبه و تا زمانی‌که بتواند بدون مراقبت راه برود، دراز بکشد.


- هر بار برای اجتناب از خطاهای تعیین دوزاژ از یک روش استفاده کنید.

موارد منفع مصرف

- عفونت یا التهاب تنفسی فوقانی.

- نارسائی شدید کبدی یا کلیوی.

- هیپوتانسیون.

- سابقه پورفیری.

- اعتیاد به باربیتورات.

دیازپام

بسیاری از پزشکان برای مصاحبه به کمک دارو از دیازپام وریدی یا خوراکی استفاده می‌کنند.