داروهای آنتی‌پسیکوتیک‌ هم در درمان کوتاه‌مدت و هم بلندمدت اسکیزوفرنی، اختلال اسکیزوفرنیفرم، اختلال اسکیزوافکتیو، اختلال هذیانی، اختلال پسیکوتیک کوتاه‌مدت، اپیزودهای مانیک، و اختلال افسردگی ماژور یا تظاهرات پسیکوتیک مؤثر هستند.