استافيلوکک‌ها ارگانيسم‌هاى سرسخت و منحصر به فردى هستند که پوست و غشاءهاى مخاطى انسان را کلونيزه مى‌کنند. آنها سندرم‌هاى گوناگونى مثل عفونت‌هاى پيوژنيک سطحى و عمقي، مسموميت‌هاى سيستميک، و عفونت‌هاى ادرارى را به‌وجود مى‌آورند. استافيلوکک، کوکسى‌ گرم مثبت غير متحرکى است که هاگ توليد نمى‌کند، ۵/۱-۵/۰ ميکرومتر طول دارد، و به‌صورت تنها و جفت، زنجيره‌هاى کوتاه، و دسته‌جات نامرتب سه بعدى ديده مى‌شود. استافيلوکک‌هاى مهاجم‌تر پلاسما را لخته مى‌کنند (کوآگولاز مثبت) در حالى‌که انواع کمتر مهاجم (کوآگولاز منفي) اين‌گونه نيستند. از نوع کوآگولاز مثبت، استافيلوکک اورئوس (Staphylococcus Aureus) تنها پاتوژن مهم انسانى است. استافيلوکک‌هاى کوآگولاز منفى (به‌و‌يژه استافيلوکک اپيدرميديس (S. Epidermidis)) تمايل بالائى براى اتصال به مواد پروستتيک دارند و به‌عنوان پاتوژن‌هاى بيمارستاني، اهميت روزافزونى يافته‌اند. استافيلوکک ساپروفيتيکوس (S. Saprophyticus) هم که کوآگولاز منفى است، از علل شايع UTI محسوب مى‌شود.