به‌صورت پارستزى يا ديس‌استزى در يک توزيع درماتومى و متعاقب آن ظهور بثورات جلدى لوکاليزه به‌صورت وزيکول‌هائى شفاف بر روى قاعده اريتماتو مى‌باشد. بيشتر درماتوم‌هاى توراسيک تحتانى (T5-10) را درگير مى‌کند.

درمان

اگر اسيکلووير (۸۰۰mg روزى ۵ بار)، فامسيکلووير (۵۰۰gm روزى ۳ بار) يا والاسيکلووير (۱g روزى ۳ بار) خوراکى در عرض ۷۲ ساعت از شروع بثورات جويز شود از طول مدت و شدت سرايت ويروس، تشکيل ضايعات جديد و درد حاد مى‌کاهد. اين تأثيرات نسبتاً کم هستند و درمان محافظه‌کارانه در بيماران زير ۵۰ سالگى با ايمنى طبيعى و عدم درگيرى درماتوم ترى‌ژمينال به‌تنهائى کافى است. اگر درد پس از ۶-۴ هفته از ظهور بثورات کماکان باقى باشد به آن نورالژى بعد از هرپسى (PHN) مى‌گويند. نقشى براى داروهاى ضدٌ ويروسى در کاهش بروز اين نورالژى قايل شده‌اند اماهنوز اثبات نشده است. PHN به‌ندرت در زير ۵۰ سالگى رخ مى‌دهد. درمان PHN شامل ضدٌ دردهاى غير مخدر، ضدٌ افسردگى‌هاى سه‌حلقه‌اى (آمى‌تريپ‌تيلين)، ضدٌ تشنج‌ها (کاربامازپين، گاباپنتين، فنى‌توئين، سديم والپروات) و پماد کاپايسين جلدى است. از عوارض ديگر عفونت VZV مى‌توان مننگوآنسفاليت، سربليت، ميليت و آرتريت گرانولومائى را نام برد.