اغلب به هيپوفيز قدامي، ”غده رهبر“ گفته مى‌شود، زيرا همراه با هيپوتالاموس، عملکردهاى تنظيمى پيچيده غدد متعددى را هماهنگ مى‌کند (شکل - دياگرام محورهاى هيپوفيزى -).



دياگرام محورهاى هيپوفيزى. هورمون‌هاى هيپرتالاموس ترشح هورمون‌هاى تروفيک هيپوفيز قدامى را تنظيم مى‌کنند که آنها نيز به نوبه خود ترشح غده هدف را تعيين مى‌کنند. پسخوراندهاى هورمون‌هاى محيطى موجب تنظيم هورمون‌هاى هيپوتالاموسى و هيپوفيزى مى‌گردد. اختصارات در متن آمده است.


هيپوفيز قدامى شش هورمون عمده را توليد مى‌کند:


۱. پرولاکتين (PRL)


۲. هورمون رشد (GH)


۳. هورمون آدرنوکورتيکوتروپين (ACTH)


۴. هورمون لوتئينيزان (LH)


۵. هورمونمحرک فوليکول (FSH) و


۶. هورمون محرک تيروئيد (TSH)


هورمون‌هاى هيپوفيز به‌صورت ضربانى ترشح مى‌شوند که نمايانگر تحريک متناوب هيپوفيز با فاکتورهاى آزادکننده هيپوتالاموس است. هر يک از اين هورمون‌هاى هيپوفيزى پاسخ‌هاى خاصى را در غدد محيطى هدف باعث مى‌شوند. در مقابل هورمون‌هاى غدد محيطى به‌طور پسخوراند کنترلى را در سطح هيپوتالاموس و هيپوفيز اعمال مى‌کنند تا عملکرد هيپوفيز تعديل گردد. اختلالات هيپوفيز شامل نئوپلاسم‌هائى با اثرات شارى و سندرم‌هاى بالينى ناشى از افزايش يا کاهش يک يا چند هورمون هيپرفيزمى است.