گلومرولونفريت مزمن

گلومرولونفريت مزمن با اختلالات ادرارى پايدار، اختلال تدريجاً پيشرونده عملکرد کليه، کليه‌هائى که به‌طور قرينه کوچک شده‌اند، پروتئينورى متوسط تا شديد، سديمان ادرارى غير طبيعى (خصوصاً کست‌هاى RBC) و شواهد راديولوژيکى دال بر طبيعى بودن سيستم پيلوکاليسيل مشخص مى‌گردد. مدت زمان پيشرفت بيمارى به‌سمت ESRD متغير است و با هيپرتانسيون کنترل‌نشده و عفونت‌ها تسريع مى‌گردد. کنترل فشار خون از اهميت زيادى برخوردار است و مهم‌ترين فاکتور تأثيرگذار بر سرعت پيشرفت بيمارى است. مهارکننده ACE مى‌تواند مؤثرترين دارو باشد ولى اگر نتواند به‌تنهائى فشار خون را در حدٌ مطلوب کنترل کند بايد داروى ديگرى به آن اضافه گردد. ديورتيک‌ها، آنتاگونيست‌هاى غير دى‌هيدروپيريدينى کلسيم و بلوک‌کننده‌هاى بتاآدرنرژيک در شرايط مختلف بالينى با موفقيت استفاده شده‌اند.