اسپاسم موضعى متناوب شريان کرونر است که اغلب با ضايعهٔ آترواسکلروزى در نزديکى محل اسپاسم همراه است. ناراحتى قفسهٔ صدرى شبيه به آنژين است ولى شديدتر مى‌باشد و به‌طور تيپيک در زمان استراحت رخ داده، با بالا رفتن گذراى قطعهٔ ST همراه است انفارکتوس حاد يا آريتمى بدخيم ممکن است طى ايسکمى ناشى از اسپاسم ايجاد شود. ارزيابى شامل مشاهده ECG (يا پايش Holter سيار) از نظر بالا رفتن گذراى ST است. تشخيص در آنژيوگرافى عروق کرونر با استفاده از آزمون برانگيزنده (مثل استيل‌کولين وريدي) تأييد مى‌شود. درمان شامل نيترات‌هاى طولانى‌اثر و آنتاگونيست‌هاى کلسيم است. پيش‌آگهى در بيماران که شريان‌هاى کرونر آنها از نظر آناتوميک طبيعى است، بهتر از آنهائى است که تنگى‌هاى ثابت عروقى کرونر دارند.