هيپرتانسيون

همراه با خطر فشار خون متغير يا حملات هيپرتانسيون در نزديکى زمان عمل (Prioperative) است. فشار افزايش يافته را پيش از عمل کنترل کنيد. به‌ويژه در صورت امکان از بتابلوکرها استفاده بکنيد، اين داروها بايد پس از عمل نيز ادامه داشته باشند. در صورت شک به فئوکروموسيتوم جراحى بايد براى بررسى به تأخير افتد، چرا که خطر بيهوشى بالا است.

بيمارى‌هاى دريچه‌اى

بيمارى‌هاى دريچه‌اى در تنگى پيشرفته ميترال يا آئورت جراحى بيشترين خطر را دارد و در صورتى‌که شديد يا علامت‌دار باشد بايد پيش از جراحى غير اورژانس (Elective)، ترميم گردد، در تنگى ميترال به‌همراه فيبريلاسيون دهليزي، بايد از کنترل کافى بر روى سرعت ضربان بطنى مطمئن شد (استفاده از بتابلوکرها، ديگوکسين، وراپاميل يا ديلتيازم). پروفيلاکسى اندوکارديت براى جراحى‌هاى که همراه با باکتريمى گذراست، لازم مى‌باشد.

آريتمى‌ها

آريتمى‌ها اغلب نشانه‌هائى از CAD, CHF، مسموميت داروئى (مثلاً ديژيتال) يا اختلالات متابوليک (مثلاً هيپوکالمي، هيپومنيزمي) که زمينه‌ساز آريتمى بوده‌اند، وجود دارد. اين عوامل زمينه‌ساز بايد شناخته شوند و تصحيح گردند. مواردى که درمان ضدٌ آريتمى يا گذاشتن ضربان‌ساز (Pacemaker) ضرورت مى‌يابد شبيه وضعيت‌هاى غير جراحى است. توجه داشته باشيد که ضربان‌هاى پيش‌رس بطنى بدون علامت معمولاً نيازى به درمان سرکوب‌کننده پيش از عمل ندارند.

نارسائى قلبى

نارسائى قلبى يکى از موارد مهمى است که خطر عمل جراحى را پيشگوئى مى‌کند. براى به حداقل رساندن خطر احتقان ريوى و کاهش حجم داخل عروقى پى از عمل، رژيم مهارکننده آنژيونانسين (ACE Inhibitor) و ديورتيک‌ها بايد پيش از عمل به‌طور بهينه تنظيم گردد.

بيمارى‌ شريان‌هاى کرونر

بيمارى‌ شريان‌هاى کرونر جراحى‌هاى کاملاً غير اورژانس (Purly Elective) را تا ۶ ماه پس MI به تأخير بيندازيد، بيماران دچار CAD پايدار مى‌توان به‌وسيله الگورينم شکل (رويکرد به ارزيابى قلبى پيش از عمل) ارزيابى کرد. خطر جراحى در بيماران که کلاس I-II علائم را دارند (مثلاً مى‌توانند در حالى که کيسه‌هاى خواربار را حمل مى‌کنند؛ از يک رشته پيکان بالا روند و آنهائى که نتايج آزمون‌هائى غير تهاجمى خطر پائينى برايشان نشان مى‌دهد (جدول - توصيه‌هائى در مورد آزمون استرس - را براى انواع آزمون‌هاى استرسى پيشنهاد شده بررسى کنيد) عموماً قابل قبول است در بيماران که نتايج، خطر بالا را نشان مى‌دهد يا ظرفيت فعاليت آنها بسيار محدود است، به فکر انجام آنژيوگرافى کرونر باشيد. درمان با بتابلوکرها در نزديکى عمل (Perioperativee) ميزان بروز وقايع کرونرى را کاهش مى‌دهد و در صورتى‌که موردى براى منع مصرف وجود نداشته باشد بايد در رژيم داروئى بيمار قرار گيرد.

جدول توصيه‌هائى در مورد آزمون استرس

زيرگروه مطالعه توصيه‌شده
بيمارانى که قادر به ورزش هستند   آزمون ورزش استاندارد [نوار متحرک، دوچرخه يا ارگومترى بازو (Arm Ergometry)]  
اگر خط پايه ST-T در ECG ايزوالکتريک باشد
اگر خط پايه ST-T تفسير آزمون را مختل کند [مثلاً LBBB، هيپرتروفى بطن چپ همراه با کشش (Strain)، ديگوکسين] آزمون ورزش استاندارد به‌همراه سينتى‌گرافى خون‌رسانى (Perfusion Scintigraphy)
يا
اکوکارديوگرافى
بيمارانى که قادر به ورزش نيستند (صرف‌‌نظر از اختلالات خطر پايه ST-T) آزمون استرس داروئى (Pharmacologic Stress Test) (دوبوتامين، ديپريدامول يا آدنوزين وريدى به‌همراه سينتى‌گرافى خون‌رسانى (تاليم ۲۰۱ يا  Tc99m-Sestamiba)
يا
اکوکارديوگرافى
انتخاب جايزگزين (در صورت طبيعى‌ بودن خط پايه ST-T) پايش سيار Ambulatory ECG Monitor) ECG)