هدف آن است که در صورت وجود بيمارى قلبى - عروقي، شدت و پايدارى آن ارزيابى شود و در صورت لزوم براى به حداقل رساندن خطر جراحي، مداخله گردد. بزرگ‌ترين خطر قلبى عروقى در موارد اعمال انجام شده بر روى آئورت (يا ساير عروق بزرگ)، عمل‌هاى داخل قفسه سينه يا داخل پريتوئن يا جراحى‌هاى اورژانس در بيماران مسن مى‌باشد.

- شرح حال:

شرح حال بيماران را از نظر سابقه MI، آنژين، CHF، بيمارى دريچه‌اي، هيپرتانسيون و آريتمى‌هاى علامت‌دار بررسى کنيد. به بيماران مرتبط همراه متوجه کنيد. (مثلاً بيمارى عروق مغزي، ديابت شيرين، بيمارى‌هاى ريوى يا کليوي، کم‌خوني)، ظرفيت فعاليت بيمار را در زندگى روزمره بررسى کنيد (مثلاً توانائى انجام کارهاى خانه، بالا رفتن از پله، ورزش).


- معاينه فيزيکى:

بيمار از لحاظ هيپرتانسيون کنترل نشده، نشانه‌هاى CHF (اتساع وريدى ژوگولر، رال، S3)، سوفل‌هاى قلبى که از قبل وجود داشته ولى تا به حال کشف نشده است و بروئى کاروتيد ارزيابى کنيد. وجود رنگى پريدگي، سيانوز و سوء تغذيه را بررسى کنيد.