CT

CT بررسى اوليه با CT بدون کنتراست جهت رد خونريزى يا ضايعات توده‌اى ديگر انديکاسيون دارد. علائم اوليه استروک ايسکميک در اولين ساعات استروک‌هاى بزرگ قابل شناسائى است ولى ارزيابى انفارکت‌هاى کورتيکال کوچک به‌وسيله CT مشکل است.

MRI

MRI در مقايسه با CT براى انفارکت‌هاى کوچک کورتکس و ساقه مغز داراى حساسيت بيشترى است.

MR

MR آنژيوگرافى توالى‌هاى خاص که جريان خون را تصوير مى‌کنند قادر هستند باز بودن عروق اينتراکرانيال و کاروتيد اکستراکرانيال و عروق ورتبرال را ارزيابى کند.

تست‌هاى کاروتيد غير تهاجمى

تست‌هاى کاروتيد غير تهاجمى در اکثر موارد مطالعات ”داپلکس“ همراه با تصويربردارى اولتراسوند رگ‌ها توسط ارزيابى داپلر ويژگى‌هاى فلوى خون مورد استفاده قرار مى‌گيرند.

آنژيوگرافى سربرال

آنژيوگرافى سربرال ”استاندارد طلائي“ براى ارزيابى بيمارى عروقى مى‌باشد. اين روش، ضايعات اولسراتيو، استنوز شديد، و ترومبوزهاى ديواره‌اى را شناسائى و همچنين بيمارى آترواسکلروتيک يا ديسکسيون در عروق کاروتيد يا عروق اينتراکرانيال را قابل مشاهده شده و سيرکولاسيون کلترال اطراف چرخه ويليس و انسداد آمبوليک شاخه‌هاى عروق سربرال را نشان مى‌دهد و بهترين روش براى نمايش بيمارى آتروترومبوتيک شريان بازيلار مى‌باشد. همچنين موجب موربيديته مهم در ۵-۱% موارد شده و مى‌تواند يک استروک مخاطره‌آميز را پايه‌گذارى نمايد، در نتيجه تنها زمانى‌که مطالعات غير تهاجمى قادر نيستند يک ضايعه شريانى را نشان دهند که در صورت شناخت آن بر درمان تأثير مى‌گذارد، به‌کار مى‌رود.

ارزيابى قلبى

ارزيابى قلبى در صورت احتمال آمبوليزاسيون کارديوژنيک انديکاسيون دارد، و شامل ECG، اولتراسند قلبى با توجه به شانت‌هاى راست به چپ، و هولترمانيتورينگ ۲۴ ساعته مى‌باشد.

بررسى‌هاى خونى

بررسى‌هاى خونى مطالعات اوليه روتين شامل CBC/ پلاکت ، الکتروليت، PTT,PT,ESR، و تست‌هاى سرولوژيک براى سيفليس مى‌باشد. در مواردى که احتمال افزايش انعقادپذيرى خون وجود دارد، مطالعات بيشتر در مورد کوآگولاسيون انديکاسيون دارد.