مسموميت به ايجاد اثرات مضر پس از در معرض مواد شيميائى قرار گرفتن گفته مى‌شود. مصرف بيش از حد داروها، مواجهه با مقادير زياد يک ماده است که به‌طور طبيعى قصد خوردن آن وجود داشته است و الزاماً به‌معنى مسموميت نمى‌باشد. هر سال در آمريکا مواجهه با مواد شيميائى به تقريباً ۵ ميليون تقاضا براى مشاوره پزشکى و درمان منجر مى‌گردد و در حدود ۵% قربانيان مواجهه با مواد شيميائى نياز به بسترى پيدا مى‌کنند. تلاش به خودکشى جدى‌ترين و کشنده‌ترين مسموميت‌ها را به‌دنبال دارد. تا ۳۰% پذيرش‌هاى روانپزشکى به‌علت تلاش به خودکشى از طريق مصرف بيش از حد داروها مى‌باشد.


مسموميت با منواکسيد کربن (CO) علت مقدم مرگ است. شايع‌ترين علل مرگ و مير مربوط به دارو در اثر داروهاى مسکن، ضدٌ افسردگى‌ها، آرام‌بخش‌هاى خواب‌آور، نورولپتيک‌ها، محرک‌ها و داروهاى خياباني، داروهاى قلبى عروقي، ضدٌ تشنج‌ها، آنتى‌هيستامين‌ها، و داروهاى اسم است. عوامل غيرداروئى که موجب مسموميت مرگبار مى‌شوند شامل الکل‌ها، گليکول‌ها، گازها، و بخارات، مواد شيميائي، مواد تميزکننده، آفت‌کش‌ها، و مواد خودانگيزان مى‌باشند. تشخيص مسمومت يا مصرف بيش از حد دارو در هر بيمارى که با کما، تشنج، يا نارسائى حاد کليوي، کبد، يا مغز استخوان مراجعه مى‌کند، بايد مدٌ نظر باشد.