بى‌مهرگان هيدروئيدها، مرجان‌هاى آتشي، ماهى ژله‌اي، مرد جنگى پرتغالي، و آنيمون‌هاى دريائى داراى سلول‌هاى گزنده تخصص‌يافته‌اى به‌ نام نماتوسيت‌ها هستند. تبعات بالينى مسموميت با اين گونه‌ها مشابه يکديگر است ولى از لحاظ شدت با هم فرق مى‌کنند درد (سوزن سوزن شدن، سوزشي، و زق‌زق‌کردن)، خارش، و پاراستزى معمولاً فوراً ايجاد مى‌شوند. سمپتوم‌هاى نورولوژيک، کارديوواسکولار، تنفسي، روماتولوژيک، GI، کليوي، و چشمى توصيف شده‌اند.

درمان

آلودگى‌زدائى از پوست بايد بلافاصله به‌وسيله پاشيدن با فشار سرکه (اسيد استيک ۵%) يا ماليدن الکل (۷۰-۴۰% ايزوپروپانول) جهت غير فعال کردن نماتوسيت‌ها انجام شود. تراشيدن موهاى پوست نيز جهت برداشتن نماتوسيت‌ها مفيد است. پس از آلودگى‌زدائي، داروهاى بى‌حسى موضعي، آنتى‌هيستامين‌ها، يا استروئيدها مفيد مى‌باشند. در صورت درد مداوم داروهاى مخدر ممکن است لازم باشند. اسپاسم‌هاى عضلانى مى‌توانند به گلوکونات کلسيم ۱۰% وريدى (mL ۵-۱۰) يا ديازپا (mg ۲-۵ يا بيشتر در صورت ضرورت) پاسخ دهند.