سندرم رايتر تريادى از آرتريت، کونژنکتيويت و اورتيت غيرگونوکوکى را شامل مى‌شود. اين اصطلاح عمدتاً اهميت تاريخى دارد و هم‌اکنون قسمتى از طيف آرتريت راکتيو است. آرتريت راکتيو نوعى آرتريت غير چرکى حاد بر اثر عفونت در نقطه ديگرى از بدن است (معمولاً ادرارى تناسى يا روده‌اي) که ممکن است با علائم خارج مفصلى همراه گردد.

پاتوژنز

تا ۸۵% بيماران داراى آلوآنتى‌ژن HLA-B27 هستند. گمان مى‌رود که در افرادى با پيش‌زمينه ژنتيکى مناسب، عفونت‌هاى روده‌اى با گونه‌هاى شيگلا، سالمونلا، يرسينيا و کامپيلوباکتر و يا عفونت‌هاى ادرارى تناسلى با کلاميديا تراکوماتيس و احتمالاً عوامل ديگر مى‌توانند آغازگر آرتريت راکتيو باشند.

تظاهرات بالينى

به‌دنبال عفونت‌هاى روده‌اى نسبت جنسى ۱ به ۱ است ولى آرتريت راکتيو ناشى از عفونت‌هاى ادرارى تناسلى عمدتاً در مردان جوان ديده مى‌شود. در اکثر موارد در ۴-۱ هفته قبل از شروع علائم ديگر، علائم عفونت ادرارى تناسى يا روده‌اى وجود دارد.


- عمومى - خستگي، بى‌حال، تب، کاهش وزن


- آرتريت - معمولاً حاد، غير قرينه، اليگوآرتيکولر، عمدتاً درگيرى اندام تحتاني. امکان وقوع ساکروايلئيت


- انتزيت - التهاب محل اتصال تاندون‌ها و ليگامان‌ها به استخوان. ”انگشت سوسيسى‌شکل“، فاسئيت پلانتار و تاندينيت آشيل شايع هستند.


- علائم چشمى - کونژنکتيويت (معمولاً خفيف)، يووئيت، کراتيت و نوريت اپتيک که به‌ندرت عرضه مى‌شوند.


- اورتريت - ترشحات متناوب. امکان دارد بدون علامت باشد.


- تظاهرات ادرارى تناسلى - پروستاتيت، سرويسيت، سالپنژيت.


- ضايعات مخاطى جدلى - ضايعات بدون درد بر روى گلانز آلت تناسلى مردانه (بالانيت Circinate Balanitis حلقه‌حلقه) و مخاط دهان در تقريباً يک‌سوم بيماران. کراتودرمان بلنوراژيکا (Keratoderma Blenorhagica): وزيکول‌هاى جلدى که هيپرکروتيک مى‌شوند و در پاشنه‌ها و کف دست و پا شايع‌تر است.


- تظاهرات غير شايع - پلوروپريکارديت، نارسائى آئورت، تظاهرات نورولوژيک، آميلوئيدوز ثانويه


- سندرم رايتر مى‌تواند با HIV همراه گردد و علامتى از HIV باشد.

ارزيابى

- جستجوى کلاميديا با کشت، DFA يا EIA ترشحات گلو، اورترا سرويکس.


- کشت مدفوع مى‌تواند تشخيص پاتوژن روده‌اى را فراهم کند.


- فاکتور روماتوئيد و ANA منفى است.


- امکان کم‌خونى خفيف، لکوسيتوز، افزايش ESR


- در موارد غير تيپيک ممکن است HLA-B27 مفيد باشد.


- بايد در تمام بيماران غربالگرى HIV انجام شود.


- آناليز مايع مفصلى - اغلب بسيار التهابى است. از نظر کريستال و عفونت منفى است.


- راديوگرافى - ممکن است اروزيون‌هائى همراه با ساخت مجدد استخوان از پريوست، استخوان‌سازى محل اتصال تاندون و ليگامان به مفصل و ساکروايلئيت (اغلب يک‌طرفه) ديده شود.

تشخيص افتراقى

آرتريت سپتيک (گرم + / -)، آرتريت گونوکوکي، آرتريت کريستالي، آرتريت پسورياتيک.

درمان

تجويز طولانى‌مدت آنتى‌بيوتيک‌ها ممکن است در بيمارى ناشى از کلاميديا مفيد باشد.


- NSAIDs (مثل ايندومتاسين ۵۰-۲۵ mg خوراکى روزى ۳ بار) در اکثر بيماران مفيد است.


- گلوکوکورتيکوئيدهاى داخل مفصلي


- سولفاسالارين حداکثر تا ۳g/d در دوزهاى منقسم مى‌تواند در بعضى از بيماران مبتلا به آرتريت پايدار کمک کند.


- داروهاى سايتوتوکسيک نظير آزاتيوپرين (۲-۱ mg/kg/d) يا متوترکسات (۱۵-۵/۷ mg/weeks) را مى‌توان در بيمارى ناتوان‌کننده مقاوم به درمان‌هاى ديگر مدٌ نظر داشت. در بيمارى HIV ممنوعيت مصرف دارند.


- ممکن است در يووئيت به گلوکوکورتيکوئيدهاى چشمى يا سيستميک نياز شود.

پيامد

پيش‌آگهى بيمارى متنوعى است. يک سوم آنها بيمارى راجعه يا پايدار دارند و ۲۵-۱۵% آنها دچار ناتوانى دائمى مى‌شوند.