در تشخيص افتراقى که:


۱. کنژونکتيويت براساس ترشح و قرمزى در هر دو ملتحمهٔ پلکى و بولبر تمايز داده مى‌شود.


۲. کراتيت به‌وسيلهٔ رنگ‌آميزى اپى‌تليوم قرنيه و وجود انفيلتراسيون استروما قابل افتراق است.


۳. گلوکوم حاد با افزايش فشار داخل چشم، کدورت و ادم قرنيه، تنگى زاويهٔ اتاق قدامى که در چشم سالم بهتر قابل تشخيص است، مشخص مى‌شود.