سندرم رتراکسيون دوئن (Duane Retraction syndorme)

در اين حالت به‌علت عصب‌گيرى غلط عضلات (الياف عصبى که به رکتوس داخلى مى‌روند به رکتوس خارجى نيز مى‌روند) و بعضاً فقدان هسته و عصب زوج VI، محدوديت شديد ابداکشن چشم، محدوديت خفيف ادداکشن و رتراکسيون کره چشم و پرتاب شدن چشم به بالا و پائين در زمان ادداکشن رخ مى‌دهد. بيشتر موارد در چشم چپ است و گاهى حالت اتوزوم غالب دارد. درمان شامل تضعيف رکتوس داخلى با يا بدون جابه‌جائى عضلات رکتوس فوقانى و تحتانى به‌سمت خارجى مى‌باشد.

سندرم براون (Brown,s syndrome) يا سندرم غلاف تاندون مايل فوقانى

در اين بيمارى به‌علت چسبندگى تاندون مايل فوقانى و قرقره آن، محدوديت بالا رفتن چشم به‌ويژه در وضعيت ادداکشن وجود دارد. در اين بيمارى بر خلاف فلج مايل تحتانى که شکايات مشابه دارند، نمى‌توان با Forced Duction نيز چشم را بالا برد. اين بيمارى معمولاً يک‌طرفه و ايديوپاتيک است و گاه به‌دنبال ضربه يا التهابات ايجاد مى‌شود. هرگاه وضعيت سر غير طبيعى شود يا عمل جراحى چسبندگى‌ها آزاد شده و عمل تضعيف عضله مايل فوقانى انجام مى‌شود.