همانژيوم کاپيلارى

تومور خوش‌خيم و شايع پلک و کاسه چشم که به رنگ قرمز (ضايعات سطحى به‌نام خال توت فرنگي؛ .Strawberry N) يا آبى (ضايعات عمقي) ديده مى‌شوند. در ۹۰% موارد در سن کمتر از ۶ ماهگى ديده مى‌شود. اين تومور در سال اول عمر به‌سرعت رشد کرده و سپس طى ۷-۶ سال تدريجا پسرفت مى‌کند. در کاسه چشم، استرابيسم يا پروپتوز و در پلک، آستيگماتيسم يا آمبليوپى (با ممانعت از ديد) مى‌دهد. درمان شامل است بر: ۱. در ضايعات سطحى انتظار براى پسرفت خودبه‌خودى بهترين کار است؛ ۲. کورتيکواستروئيد داخل ضايعه‌اى در موارد ضرورى (مثلاً خطر آمبليوپي)؛ ۳. درمان‌هاى کمتر مؤثر نظير کمپرس، کورتيکواستروئيد سيستميک، مواد اسکلروزان، کرايوتراپي، ليزر، اشعه و جراحى.


همانژيوم کاورنو

تومور خوش‌خيم، با رشد آهسته که معمولاً در اواسط زندگى و به‌ويژه در زنان ظاهر مى‌شوند. به‌علت شيوع قرارگيرى در مخروط عضلاني، پروپتوز محوري، دوربينى و چين‌هاى کوروئيدى مى‌دهند. تمايل به پسرفت خودبه‌خود نداشته در موارد علامت‌دار نيازمند جراحى مى‌باشد.

لنفانژيوم

معمولاً در شيرخوارگى شروع شده، پسرفت نمى‌کند و مشخصه آن خونريزى متناوب و پيشرفت تدريجى است. در مراحل اوليه به‌علت شباهت بالينى و بافت‌شناسى آن با همانژيوم بعضى منشاء آن را وريدى مى‌دانند. در صورت ايجاد پروپتوز و دوبيني، کيست هموراژيک بايد تخليه شود. اغلب چندکانونى مى‌باشد (کام نرم، صورت و کاسه چشم). در بافت‌شناسى کانال‌هاى حاوى سرم و فوليکول‌هاى لنفوئيد دارد. برداشتن آن به‌ندرت رضايت‌بخش است.


رابدوميوسارکوم

شايعترين تومور بدخيم اوليه کاسه چشم کودکان مى‌باشد. سن شايع آن کمتر از ۱۰ سالگى و مشخصه آن رشد سريع است. با راديوتراپى و شيمى‌درمانى بقاء بيش از ۹۰% يافته‌اند.