فشارخون ازنظر هموديناميک عبارت است از نيرويى که خون بر ديواره رگ‌هايى که در آن جريان دارد وارد مى‌کند و ازدياد فشارخون از افزايش برون‌ده قلبى يا بالارفتن مقاومت عروقى و يا هردو ناشى مى‌شود. مطالعه‌هاى مختلف نشان داده‌اند که در تمام سطوح فشارخون، خطر مرگ‌ومير دراثر بيمارى‌هاى قلبى - عروقى متناسب با بالارفتن ميزان فشارخون افزايش مى‌يابد و درواقع نمى‌توان مرز مشخصى را به‌عنوان مرز فشارخون طبيعى و فشارخون بالا تعريف کرد. شايد بتوان گفت بهترين و کاربردى‌ترين تعريف فشارخون، سطحى از فشار خون است که در آن فوايد درمان از خطرهاى عدم درمان بيشتر باشد. بنابراين، معيارهاى عددى که پرفشارى خون را تعريف مى‌کنند، قراردادى هستند.


بر اين اساس در افراد بالغ، فشارخون سيستولى ۱۴۰mmHg يا بالاتر و يا فشارخون دياستولى ۹۰mmHg يا بالاتر پرفشارى خون محسوب مى‌شود. هدف از تشخيص و درمان پرفشارى خون کاهش احتمال بروز بيمارى‌هاى قلبى - عروقى و مرگ‌ومير ناشى از آنها است. بنابراين طبقه‌بندى سطح فشارخون مى‌تواند در تعيين افرادى که در خطر بالاترى هستند و تعيين راهبرد درمان مفيد باشد. آخرين طبقه‌بندى فشارخون براساس گزارش ششمين کميته ملى مشترک درمورد پيشگيري، تشخيص، ارزيابى و درمان پرفشارى خون در جدول زیر آورده شده است. افراد در گروه طبيعى بالا در خطر ابتلا به پرفشارى خون با افزايش سن مى‌باشند.

جدول طبقه‌بندى فشارخون براى بزرگسالان ۱۸ سال و بيشتر براساس JNC VI

گروه
سيستولى
(ميلى‌متر جيوه)
دياستولي
(ميلى‌متر جيوه)
پيگيرى توصيه‌شده
مناسب ۱۲۰> و ۸۰> -
طبيعي ۱۳۰> و ۸۵> بازبينى هر دو سال
طبيعى بالا ۱۳۹-۱۳۰ يا ۸۹-۸۵ بازبينى هر سال
پرفشارى خون (۱)
درجه ۱ ۱۵۹-۱۴۰ يا ۹۹-۹۰ هر دو ماه تأئيد شود
درجه ۲ ۱۷۹-۱۶۰ يا ۱۰۹-۱۰۰
در عرض يک ماه به مراکز
مراقبت ارجاع شود
درجه ۳ ≥180 يا ≥۱۱۰
در عرض يک هفته به مراکز
مراقبت ارجاع شود


(۱): براساس ۲بار يا بيشتر اندازه‌گيرى فشارخون در ۲ جلسه يا بيشتر


در کودکان و نوجوانان براى تشخيص پرفشارى خون بايد سن، جنس و قد را نيز درنظر گرفت. سطحى از فشارخون که براساس موارد فوق درصد ۹۵ يا بالاتر باشد پرفشارى خون تلقى مى‌شود.