افسردگى اختلالى است که ويژگى اوليه و عمدهٔ آن تغيير خُلق (mood) است و شامل يک احساس غمگينى و اندوه شديد است که از يک نوميدى خفيف تا احساس يأس زياد ممکن است نوسان داشته باشد. اين تغيير خُلق به ‌نسبت ثابت و براى روزها، هفته‌ها، ماه‌ها يا سال‌ها ادامه دارد. همراه اين تغيير خلق، تغييرى مشخص در رفتار، نگرش، تفکر، کارائى و اعمال فيزيولوژيک وجود دارد.


افسردگى به‌ عنوان يک نشانه در بسيارى از نارسائى‌هاى روانى و جسمى ممکن است وجود داشته باشد و يک بخش فرعى يا ثانوى از تابلوى بالينى را تشکيل دهد. هم‌چنين، افسردگى مى‌تواند يک احساس طبيعى باشد که مشخصهٔ حالت ماتم و سوگوارى است.