مواجهه‌هاى شغلى

مواجهه‌هاى شغلى متنوعى به‌ عنوان عامل خطر سرطان مثانه شناخته شده‌اند. در اين بين شغل‌هاى مرتبط با آمين‌هاى حلقوى (صنايع رنگ‌سازي، لاستيک‌سازي) خطر نسبى حتى بالاى ۱۰ برابر ابتلاء به سرطان مثانه داشته‌اند. کارگران صنايع چرم‌سازي، راننده‌هاى وسايل سنگين، مکانيک‌ها، کارگران صنايع آلومينيوم خطر بالاترى براى ابتلاء به سرطان مثانه دارند. مسالهٔ مهم، دوره نهفته طولانى از زمان مواجهه شغلى است که ممکن است ۴۰ تا ۵۰ سال طول بکشد.

تنباکو

مصرف سيگار باعث افزايش ابتلاء به سرطان مثانه (با خطر نسبى ۲ تا ۷ برابر) مى‌شود. با افزايش مدت و ميزان مصرف سيگار اين خطر افزايش مى‌يابد. در اين سرطان خطر منتسب به سيگار در مردان ۴۸% و در زنان ۳۲% مى‌باشد. شواهد قطعى به‌ نفع افزايش خطر سرطان مثانه به ‌دنبال مصرف پيپ، سيگار و تنباکوى جويدنى وجود ندارد.

عوامل تغذيه‌اى

احتمال مى‌رود مصرف ويتامين‌ها (به‌ خصوص ويتامين A) سبزى‌ها و ميوه‌ها باعث کاهش خطر ابتلاء به سرطان مثانه شود، دلايل قطعى در جهت ارتباط الکل و شيرين‌کننده‌هاى مصنوعى با سرطان مثانه وجود ندارند. در مورد قهوه‌ نيز به‌ نظر مى‌رسد تمام يافته‌هاى اوليه به ‌نفع افزايش خطر سرطان مثانه با مصرف قهوه ناشى از اثر مخدوش‌کنندگى مصرف سيگار بوده است.

داروها

مصرف فناستين با دُز بالا (حداقل ۱ کيلوگرم در طول زندگي) باعث افزايش خطر ابتلاء به سرطان مثانه مى‌شود. داروهاى ديگر مثل سيکلوفسفاميد نيز عامل خطر ابتلاء به سرطان مثانه مى‌باشند.

بيمارى‌هاى مجارى ادرارى

پژوهش‌ها نشان مى‌دهد که حداقل ۳ بار عفونت ادرارى احتمال بروز سرطان مثانه را دو برابر مى‌کند (به‌ خصوص سرطان نوع کارسينوم ياختهٔ سنگفرشى Squamous Cell Carcinoma)، هم‌چنين انسداد مجراى خروجى مثانه به هر دليل خطر سرطان را مى‌افزايد.


عفونت شيستوزومائى نيز همراه با ازدياد خطر ابتلاء به سرطان مثانه مى‌باشد.

ساير عوامل خطر

تابش پرتو، حساسيت ژنتيک.