بيمارانى که پس از عفونت با HBV پادگن‌هاى HBV-DNA، HBE Ag و HBs Ag را از بدن پاک کنند و پادتن‌هاى HBc Ab، HBe Ab، HBs Ab در خون آنها به‌وجود آيد، به‌طور معمول عليه اين ويروس تا آخر عمر ايمنى پيدا مى‌کنند. پادتن HBe Ab پس از يک سال در خون منفى مى‌شود، ولى پادتن‌هاى HBe Ab، Hbs Ab تا سال‌هاى طولانى در سرم باقى مى‌مانند. پادتن‌ها HBs Ab ايمنى ايجاد مى‌کند و چون عليه پادگن سطحى (Hbs Ag) ويروس توليد مى‌شود، مى‌تواند به‌راحتى ويروس را خنثى و ايمنى ايجاد نمايد. پادتن‌هاى HBe Ab و HBe Ab نيز در ايمنى نقش مهمى دارند. برخى مطالعه‌ها نشان داده‌اند که بيمارانى که فقط HBe Ab دارند و HBs Ab سرم آنها منفى است در مقابل تماس با HBV ايمنى اکتسابى دارند و به هپاتيت B مبتلا نمى‌شوند. همچنين واکسيناسيون بعضى حيوان‌ها با HBe Ag باعث گرديده تا آنها از مبتلا شدن به HBV پس از تماس ايمن باقى بمانند. ولى HBe Ab عليه پادگن HBe Ag که در داخل ويروس قرار گرفته (Core of virus) توليد مى‌شود. شايد نتواند مثل پادتن Hbs Ab که پادگن سطحى (Hbs Ag) را به‌راحتى خنثى مى‌کند، مؤثر واقع شود. وجود HBs Ab به تنهائى در سرم نشان‌دهندهٔ واکسيناسيون عليه HBV و يا عفونت سال‌هاى گذشته است. وجود HBe Ab به تنهائى در سرم نشان‌دهندهٔ عفونت با HBV در گذشته است و با وجود منفى بودن HBs Ag گروهى از اين بيماران HBV-DNA مثبت در سرم و يا در کبد خود دارند، همچنين نيمى (۵۰%) از بيماران با هپاتيت HCV همزمان داراى HBe Ab مثبت در سرم خود مى‌باشند. به همين دليل توصيه مى‌شود بيمارانى که از نظر Hbc Ab سرم مثبت هستند، نبايد اهداکننده خون، فرآورده‌هاى خونى و يا اعضاء بدن جهت پيوند باشند. منفى شدن HBV-DNA در سرم geno conversion نيست و در برخى بيماران تا سال‌ها پس از sero conversion عفونت ويروسى خفيف ادامه يافته، HBV-DNA سرم مثبت باقى مى‌ماند.


عوارض مهم هپاتيت مزمن عبارتند از:


- فشار خون وريدپورت (آسيت و خونريزى گوارشى)

- آنسفالوپاتى کبدى

- نارسائى کليوى

- سيروز کبدى

- سرطان کبدى