اقدام‌هايى که طى طغيان‌ها، همه‌گيرى‌ها و پاندمى‌هاى بيمارى بايد انجام داد: همه‌گيرى انسانى به‌معنى واقعي، وجود ندارد، ولى اين احتمال بالقوه وجود دارد که براى مثال، در روستاهاى دورافتادهٔ کشورمان، کودکان را با وسيلهٔ آلوده يا در شرايط نامناسب و غيربهداشتى ختنه نمايند و زمينه را براى بروز کزاز در افراد درمعرض خطر، فراهم کنند که با آموزش‌هاى مناسب مى‌توان از بروز چنين واقعه‌اى پيشگيرى کرد.


اقدام‌هايى که طى بروز حوادث و سوانحى مانند سيل، زلزله، آتشفشان، جنگ و امثال آن بايد انجام داد: اقدام‌هاى پيشگيرى در زخم‌هاى مستعد به کزاز که پيش از اين ذکر شد.

پيشگيرى ثانويه

ازآنجا که کزاز بيمارى کشنده‌اى به‌حساب مى‌آيد، لازم است اين بيماران هرچه سريعتر در بيمارستان مجهزى بسترى و تحت درمان با پادزهر (آنتى‌توکسين)، پادزيست (آنتى‌بيوتيک)، داروهاى شل‌کنندهٔ ماهيچه‌اى و... قرار گيرند.


اين بيماران براى اطرافيان خود، مسرى نمى‌باشند و بنابراين نيازى به جداسازى آنها نيست. ولى ازآنجا که ممکن است محرک‌هاى محيطى مختلف باعث بروز يا تشديد حمله‌هاى تشنجى در آنان گردد، لازم است در اتاق آرامى بسترى و مورد معالجه، قرار گيرند.

پيشگيرى ثالثيه

درصورتى که بيماران بهبود يابند، به‌طور معمول با عارضهٔ پايدارى مواجه نمى‌شوند و بنابراين نيازى به پيشگيرى ثالثيه نمى‌باشد.