نخستين منظور اپيدميولوژيست‌ها بررسى بروز بيمارى در کسانى است که در زندگى خود با عوامل و شرايط متعددى مواجه مى‌شوند که بعضى از اين عوامل و شرايط مى‌توانند در سبب‌شناسى بيمارى نقشى داشته باشند. اپيدميولوژيست‌ها برعکس پزشکان بالينى و پژوهشگران آزمايشگاهى که مى‌توانند شرايط بيمارى را به‌نحو دقيقى مطالعه نمايند، استراتژى‌هاى پژوهشى به‌دقت طراحى‌شده را براى بيان علت بيمارى بکار مى‌گيرند.

اين روش‌ها يا بررسى‌ها را نمى‌توان بعنوان اجزاى کاملاً مجزا درنظر گرفت بلکه هريک از آنها مکمل ديگرى است. مطالعات توصيفى و تحليلى به‌طور معمول تحت عنوان بررسى‌هاى مشاهده‌اي طبقه‌بندى مى‌شوند.