واژه‌اى اپيدميولوژى از کلمه EPIDEMIC (دربين = Epi، مردم = Demos و علم، بررسى = Logus) گرفته شده که واژه‌اى است بسيار قديمى و سابقه آن به قرن سوم پيش از ميلاد مسيح مى‌رسد. ولى پايه اپيدميولوژى در قرن نوزدهم گذاشته شد. در آن هنگام چند بررسى کلاسيک (مانند کاوش‌هاى جان اسنو John Snow درباره همه‌گيرى وبا در لندن) در نجات جان مردم سهم عمده‌اى داشت. بايد از انجمن همه‌گيرى‌شناسى که در دهه ۱۸۵۰ در لندن به رياست Earl Schaftebury تشکيل شد ياد کرد. توجه اصلى اين انجمن به پژوهش در بيمارى‌هاى عفونى بود. رشد سريع ميکروب‌شناسى راه پيشرفت اپيدميولوژى به دانشگاه‌ها را هموار کرد. در ايالات متحده وينسلو Winslow و Sedwick هر دو در اوايل دهه ۱۹۲۰ اپيدميولوژى را آموزش مى‌دادند، با وجود اين درس مذکور بصورت يک گروه و بخش معين نبود. در سال ۱۹۲۷ W.H.Frost نخستين استاد اپيدميولوژى در ايالات متحده شد، و سپس ماژور گرين‌وود در دانشگاه لندن نخستين استاد اين رشته شد و در طى سى‌سال بعد همه‌گيرشناسى به‌سرعت پيشرفت و رشد کرد. اينک اين علم در آموزش پزشکى کاملاً جاافتاده و تثبيت شده است.