ارزيابى اوليه به‌منظور تشخيص و درمان فورى شرايط تهديدکنندهٔ حيات صورت مى‌گيرد. پس از احياء پاسخ به درمان ارزيابى مى‌شود. ارزيابى ثانويه عبارت از معاينه کامل فيزيکى به‌‌منظور تشخيص تمام جراحات و دادن اولويت درمانى به وخيم‌ترين آنها، در اين مرحله، بررسى‌هاى مناسب آزمايشگاهى و راديولوژيک، مانند لاواژ تشخيص پريتوئن، CTاسکن، يا آنژيوگرافى به‌منظور آماده ساختن بيمار براى درمان قطعى انجام مى‌شوند.