بيشترين خطر مربوط به ۷۲ ساعت اول بعد از جراحى مى‌باشد، زيرا در اين مرحله شيفت مايع، تغييرات ضربان قلب و فشارخون، و تغييرات داروئى بيشتر است ولى کمترين توانائى براى کنترل آنها وجود دارد. بهترين کار براى کاستن از عوارض قلبي، توجه دائم به‌وجود و شدت بيمارى قلبى زمينه‌اى و نيز خطر وجود بيمارى بدون علامت و شناخته نشده مى‌باشد.


مشکلات قلبى که مانند بيمارى‌هاى جراحى تظاهر مى‌يابند:

۱. انفارکتوس ميوکارد يا آنژين صدري


۲. نارسائى قلب راست به‌علت احتقان کبد در ربع فوقانى راست شکم درد ايجاد مى‌کند که نشانهٔ بيمارى کيسه صفرا مى‌باشد.


۳. ممکن است نشانه‌هاى گوارشى غيراختصاصى مانند بى‌اشتهائي، تهوع، سيرى زودرس، و کاهش وزن به‌علت نارسائى قلبى ايجاد شوند که معمولاً علامت کانسر يا ساير بيمارى‌هاى جراحى شکم مى‌باشند.


۴. آسيت مى‌تواند درنتيجه نارسائى قلب يا بيمارى پريکارد به‌وجود مى‌آيد.


۵. ديس‌فاژى در اثر بزرگى دهليز چپ يا بيمارى آئورت رخ مى‌دهد.


۶. درد پشت و شکم درنتيجهٔ ديسکسيون آئورت


۷. درد شکم در اثر آمبولى طحال، کليه يا مزانتر با منشاء اندوکارديت عفوني، آمبولى قلبى يا ميگزوم دهليزي


۸. درد قسمت فوقانى شکم و حتى يرقان متعاقب انفارکتوس ريه.