آنوريسم سرخرگ طحال ناشايع است، هرچند اين رگ دومين رگ شکمى است که گرفتار تغييرات آنوريسمى مى‌شود، بيماران را مى‌توان به دو گروه تقسيم‌بندى کرد: ۱. بيماران مسنى که آنوريسم آنان تظاهرى از آترواسکلروز آنان است و ۲. زنان جوان با آنوريسم‌هاى ظاهراً مادرزادى که در حين حاملگى - احتمالاً در اثر تغييرات هورمونى و هموديناميک باردارى - مستعد پارگى هستند. اين ضايعات معمولاً بدون نشانه هستند و درعکس راديوگرافى شکم به‌صورت لبه‌اى پوست تخم‌مرغى از کلسيفيکاسيون در يک‌چهارم فوقانى چپ ديده مى‌شوند. گاهى اوقات اين ضايعات باعث درد، تهوع و استفراغ مى‌شوند. وجود نشانه‌هاى بالينى به‌نفع احتمال بالاى وقوع پارگى است، و برداشتن طحال همراه با بستن سرخرگ طحالى ضرورى است.


هنگامى که در يک بيمار بالاى ۶۰ سال، آنوريسمى آترواسکلروتيک و کلسيفيه پيدا شود، برداشتن آن از طريق جراحى در غياب نشانه‌هاى بالينى يا بزرگى طحال انديکاسيون ندارد. در بيماران جوان‌تر، برداشتن آنوريسم و طحال براى جلوگيرى در پارگى توصيه مى‌شوند.