اگرچه طحال انسان کاردکردهاى رتيکولواندوتليال، ايمونولوژيک و ذخيره‌اى دارد، زندگى طبيعى بدون طحال نيز ميسر است.


گويچه‌هاى سرخ طبيعى به‌سرعت از درون طحال مى‌گذرند، حال آنکه گويچه‌‌هاى غيرطبيعى و پير با تأخير از طحال عبور مى‌کنند و درون آن به دام مى‌افتند. گويچه‌هاى سرخ با عبور از مجارى هيپوکسيک، اسيدوتيک و محروم از گلوکز طحال، ”شرطي“ مى‌شوند، به‌نحوى که نسبت به دام افتادن و تخريب بعدى حسا‌س‌تر مى‌گردند.


طحال بالغ مونوسيت، لنفوسيت و پلاسماسل توليد مى‌کند. در بيماران دچار متاپلازى ميلوئيد و نيز در طحال جنيني، ديگر عناصر خونى نيز در طحال ساخته مى‌شوند.


لنفوسيت‌ها، سلول‌هاى غالب طحال، آنتى‌بادى (ايمونوگلوبولين) توليد مى‌کنند. طحال به‌ويژه براى توليد آنتى‌بادى مناسب است. به‌نظر مى‌رسد که طحال نقشى کليدى در تشکيل آنتى‌بادى‌هاى جديد (به‌ويژه IgM) پس از تماس اوليه با آنتى‌ژن‌هاى بيگانه داشته باشد. اين امر به‌ويژه در خردسالى حائز اهميت است. حتى در بزرگسالان، برداشتن طحال منجر به کاهش خفيف اما قطعى عملکرد ايمنى مى‌شود.