نشانه‌ها و علائم

زودرس‌ترين علامت عبارت از احساس پرى شديد شکم بعد از مصرف غذا است که بيمار آن را به‌صورت درد احساس نمى‌کند. گاهى اوقات علائم، مشابه علائم سوءهاضمه بوده که بيمار سال‌ها به‌طور متناوب به آن مبتلا بوده است اما شيوع و تداوم آن افزايش يافته است.


بى‌اشتهائى در مراحل اوليه ظاهر مى‌شود و بيشتر از همه بى‌اشتهائى نسبت به گوشت وجود دارد. شايع‌ترين شکايت، کاهش وزن به ميزان متوسط ۶ کيلوگرم است. دردهاى پس از غذا که مشابه دردهاى ناشى از زخم معدهٔ خوش‌خيم باشد، نادر است. استفراغ ممکن است وجود داشته باشد و در صورت وجود انسداد پيلور، تابلوى غالب بالينى خواهد بود. استفراغ ممکن است، به‌علت خونريزى از تومور منظرۀ Coffee-ground داشته باشد. در ضايعات کارديا، ديسفاژى علت اصلى مراجعه است.


در يک‌چهارم موارد توده در ناحيهٔ اپى‌گاستر در معاينه فيزيکى به‌‌دست مى‌خورد. هپاتومگالى در ۱۰% بيماران وجود دارد. مثبت بودن مدفوع از نظر خون مخفى در نيمى از بيماران ديده مى‌شود و در موارد کمى ملنا وجود دارد. غده ويرشو (Virchow node) ناشى از متاستاز تومور به گردن از طريق مجراى توراسيک است. Blumer Shelf، رسوب تومور در صفاق در ناحيهٔ قدام رکتوم است که در معاينهٔ رکتوم لمس مى‌شود. تخمدان‌هاى بزرگ (تومور کروکنبرگ Krukenberg) از متاستازهاى داخل صفاق ناشى مى‌شود. انتشار بيشتر تومور، موجب درگيرى کبد، ريه، مغز يا استخوان مى‌شود.

يافته‌هاى آزمايشگاهى

در ۴۰% از بيماران کم‌خونى وجود دارد. در ۶۵% بيمارانى سطوح کارسينوامبريونيک آنتى‌ژن (CEA) افزايش يافته است و اغلب نشان‌دهندهٔ انتشار وسيع تومور است.

بررسى‌هاى تصويربردارى

راديوگرافى‌هاى سريال از دستگاه گوارش فوقانى در اغلب موارد تشخيصى است اما ميزان کلى موارد منفى کاذب حدود %۲۰ است. مشکل عمدهٔ تشخيصى در ارتباط با تومورهاى زخمى‌شونده است که تعداد کمى از آنها از نظر راديولوژيک از زخم‌هاى خوش‌خيم معده قابل افتراق نيستند.

گاستروسکوپى و بيوپسى

کارسينوماهاى بزرگ معده را مى‌توان از روى نماى ظاهرى در اندوسکوپى تشخيص داد. بيوپسى‌هاى متعدد و نمونه‌هاى سيتولوژى بايد از تمام ضايعات، چه صورت پوليپوئيد و چه زخمى حين اندوسکوپى برداشته شود.