هليکوباکتر پيلوري، در معده گاستريت آتروفيک ايجاد مى‌کند که ضايعهٔ پيش‌ساز شناخته‌ٔ شده آدنوکارسينوم معده است. مطالعات اپيدميولوژيک نشان داده است که عفونت هليکوباکتر پيلوري، به ميزان ۶/۳ تا ۱۸ برابر (همهٔ بيماران در مقابل زنان) خطر ايجاد کارسينوم تنه يا آنتر معده (نه کارديا) را افزايش مى‌دهد و اين خطر ارتباط مستقيم با سطح سرمى آنتى‌بادى‌هاى ضد هليکوباکتر پيلورى دارد.


مطالعات اپيدميولوژيک نشان داده است که ميزان بروز کارسينوم معده با مصرف کم سبزيجات و ميوه‌جات و مصرف زياد نشاسته ارتباط دارد. کارسينوم معده در افراد زير ۴۰ سال نادر است و از اين سن به‌بعد خطر ايجاد آن به‌تدريج افزايش مى‌يابد. سن متوسط کشف بيمارى ۶۳ سال است. در مردان دو برابر بيشتر از زنان شايع است.


کانسرهاى اپى‌تليال معده تقريباً همواره آدنوکارسينوم هستند. تومور سلول سنگفرشى قسمت پروگزيمال معده به‌طور ثانويه از تومور مرى ناشى مى‌شود. پنج زيرگروه مرفولوژيک وجود دارد:


- پيش‌آگهى:

ميزان بقاء ۵ ساله با توجه به ميزان گسترش تومور عبارت است از: مرحلهٔ I: هفتاد درصد؛ مرحلهٔ II: سى درصد؛ مرحلهٔ III: ده درصد و مرحلهٔ IV: پنج درصد.


مرگ به‌علت انتشار تومور به ساير اعضاء يا انسداد پيشروندهٔ معده و ايجاد سوءتغذيه رخ مى‌دهد.