داروهاى اصلى شامل آنتاگونيست رسپتور H2 (سايمتيدين، رانيتيدين) و مهارکننده‌هاى پمپ پروتون (امپرازول) است. قدم اول استفاده از اناگونيست رسپتور H2 است و در صورت مصرف دوز درماني، در ۸۰% بيماران در عرض ۶ هفته بهبود زخم حاصل مى‌شود. امپرازول در بيماران مبتلا به زخم‌هاى مقاوم به آنتاگونيست H2 يا مبتلايان به سندرم زولينگر - اليسون استفاده مى‌شود. آنتى‌اسيد را مى‌توان به‌عنوان قدم اول درمان يا هنگام نياز براى درمان درد ناشى از زخم به‌کار برد. آنتى‌اسيدها درست به اندازهٔ آنتاگونيست‌هاى رسپتور H2 مؤثر هستند ولى تجويز آنها کمى مشکل‌تر است.


بعد از بهبود زخم و با قطع درمان، در ۸۰% موارد عود در عرض يک سال اول رخ مى‌دهد که با مصرف مزمن يک دوز آنتاگونيست رسپتور H2 (مانند سايمتيدين، ۲/۱ گرم)؛ ۲. يک ترکيب بيسموت (Pepto Bismol هشت قرص؛ DeNol)؛ ۳. تتراسايکلين ۲گرم؛ ۴. مترونيدازول ۷۵۰ ميلى‌گرم. آنتاگونيست رسپتور H2 را تا زمان بهبود زخم يا به‌مدت ۱۶ هفته مى‌دهيم؛ ساير داروها را به مدت ۳ هفته تجويز مى‌کنيم.