ليوميوم ضايعهٔ زيرمخاطى شايعى است که اغلب بدون علامت است اما ممکن است موجب خونريزى شود. ليوميوسارکوم ممکن است بسيار بزرگ شود و اغلب با خونريزى تظاهر مى‌يابد. از لحاظ راديولوژيک، تومور داراى يک زخم مرکزى است که به‌علت نکروز (در نتيجه رشد به خارج و کاهش خونرساني) ايجاد مى‌شود. در اغلب موارد، منشاء تومور از قسمت پروگزيمال معده است. اين تومور ممکن است به‌ داخل لومن معده رشد کند، کاملاً در سطح سروزى باقى بماند يا حتى به‌داخل حفرهٔ شکمى برجسته شود. انتشار تومور از طريق تهاجم مستقيم يا متاستاز خونى صورت مى‌گيرد. با استفاده از CTاسکن مى‌توان اطلاعات مفيدى از ميزان گسترش خارج معده‌اى تومور به‌دست آورد. ليوميوم را بايد با هسته‌بردارى (enucleation) يا رزکسيون گوه‌اى (Wedge resection) خارج نمود. به‌دنبال انجام رزکسيون‌هاى راديکال‌تر براى درمان ليوميوسارکوم ميزان بقاء ۵ ساله به‌ ۲۰% مى‌رسد. ضايعاتى که داراى ده ميتوز يا بيشتر در يک ميدان با قدرت‌نمائى بالا باشند، به‌ندرت قابل درمان هستند، اين تومور به پرتودرمانى مقاوم است.