اين بيمارى يک عفونت مخاطى ايجادکنندهٔ زخم در مخاط روده، به‌خصوص کولون است که در آن معمول يک غشاء کاذب از جنس مخاط نکروتيک تشکيل مى‌شود. خصوصيات اين بيمارى عبارتند از تب، اتساع شکم، و معمولاً اسهال مکرر در بيماران جراحى شده که آنتى‌بيوتيک مصرف مى‌کنند. در اسمير مدفوع تعداد زيادى لکوسيت و احتمالاً مقدار زيادى باسيل گرم مثبت وجود دارد و تيتر توکسين کلستريديوم ديفيسيل در مدفوع در حال افزايش مى‌باشد.


درمان عبارت است از تجويز مايعات داخل وريدي، تصحيح اختلالات الکتروليتي، قطع آنتى‌بيوتيک، و گاهى جايگزينى مجدد لاکتوباسيل، بيمارى هنگامى رخ مى‌دهد که فلور گوارشى مختل شود، خونرسانى گوارشى کم باشد و عامل عفوني، کلستريديوم ديفيسيل، وارد بدن بيمار گردد. آنتى‌‌بيوتيک‌ها و گرسنگى طولانى مدت فلور باکتريائى روده را مختل مى‌کنند. بيمارى مى‌تواند بدون استفاده از آنتى‌بيوتيک‌ها يا پس از مصرف تقريباً هر نوع آنتى‌بيوتيکى ايجاد گردد. سرايت مانند عفونت‌هاى بيمارستانى مى‌باشد. و در چندين مورد حملهٔ بيماري، به‌علت خوب نشستن دست‌ها بوده است.