از آنجائى‌که کانال نخاعى در ناحيهٔ توراسيک به‌نسبت نخاع درون آن قطر نسبتاً کمى دارد، اغلب پارگى ديسک در اين ناحيه منجر به فشردگى نخاع به‌نحو شديدى خواهد شد. شروع پاراپلژى اغلب ناگهانى است و فلج ممکن است دائمى باشد. البته به‌طور شايع، تشکيل استئوفيت به‌علت ديسک دژنرهٔ توراسيک، علت تنگى کانال نخاعى توراسيک مى‌باشد و وقوع فشردگى نخاع در اين موارد تدريجى‌تر ولى به‌ مرور زمان پيشرونده خواهد بود.


درمان ديسک پاره‌شدهٔ توراسيک که همراه با درد غيرقابل کنترل يا نقص عصبى ناتوان‌کننده مى‌باشد، در وهلهٔ اول جراحى است. جراحى شامل خارج‌کردن ديسک يا استئوفيتى که سبب ايجاد گرفتارى‌شده از راه توراکوتومى قدامى يا به روش ترانس‌پديکولار خلفى جانبى مى‌باشد. برداشتن فشار خلفى کمترى اثر را در ناحيه توراسيک داشته و بيشترين ميزان عوارض را دارد.