فتق‌رانى از درون کانال‌رانى و از زير رباط مغبنى نزول مى‌کند. اين فتق، به‌خاطر گردن باريک آن، مستعد گيرافتادن و استرانگولاسيون است. فتق‌رانى در زنان به‌مراتب شايع‌تر از مردان است، ولى در هر دو جنس از فتق مغبنى نادرتر است. فتق‌هاى رانى حدود يک‌سوم فتق‌هاى کشالهٔ ران در زنان و ۲% فتق‌هاى کشالهٔ ران را در مردان تشکيل مى‌دهند.

تشخيص افتراقى

فتق‌رانى را بايد از فتق مغبني، واريس صافن، و آدنوپاتى‌رانى افتراق داد. روى واريس صافن با سرفهٔ بيمار يک تريل مشخ ايجاد مى‌شود و خود واريس نيز با ايستادن و خوابيدن بيمار بلافاصله ظاهر و ناپديد مى‌شود - برخلاف فتق‌هاى‌ رانى که يا غيرقابل جاانداختن هستند و يا با فشار به‌تدريج جا مى‌افتند.

پيش‌آگهى

ميزان عود معمولاً نزديک به‌حد متوسط براى فتق مغبنى مستقيم، يعنى حدود ۱۰-۵% است.

يافته‌هاى بالينى

نشانه‌ها

فتق‌هاى رانى عموماً بدون نشانه هستند مگر آنکه گيرافتادگى يا استرانگولاسيون رخ دهد. حتى در صورت انسداد يا استرانگولاسيون، بيمار ممکن است در شکم بيشتر از ناحيهٔ رانى احساس ناراحتى کند. در بسيارى از موارد درد کوليکى شکم و علائم انسداد روده جزء تظاهرات اوليهٔ فتق استرانگولهٔ رانى هستند، بدون آنکه در ناحيهٔ ران ناراحتي، درد يا حساسيت به لمس وجود داشته باشد.

علائم

فتق‌رانى ممکن است به اشکال مختلفى تظاهر کند. اگر فتق کوچک و بى‌عارضه باشد، معمولاً به‌صورت يک برجستگى کوچک در بخش فوقانى - داخلى ران درست در زير رباط مغبنى تظاهر مى‌کند. چون فتق‌رانى ممکن است از درون حفرهٔ بيضى‌رانى به‌طرف جلو منحرف شود و به‌صورت يک تودهٔ قابل ديدن يا قابل لمس تظاهر کند، ممکن است با فتق مغبنى اشتباه گرفته شود.

درمان

اصول

اصول ترميم فتق‌رانى عبارتند از: ۱. برداشتن کامل کيسهٔ فتق؛ ۲. استفاده از بخيه‌هاى غيرقابل جذب، ۳. ترميم نقص فاسياى عرضى که مسئول فتق است، و ۴. استفاده از رباط کوپر براى ترميم، چرا که اين رباط حمايت محکمى براى بخيه‌ها ايجاد مى‌کند و خط طبيعى براى بسته‌شدن نقص را شکل مى‌دهد.

انواع ترميم براى فتق‌رانى

فتق‌رانى را مى‌توان با عمل‌هاى مغبني، راني، پيش‌صفاقي، يا شکمى ترميم کرد، گرچه از روش مغبنى بيشتر استفاده مى‌شود. صرفنظر از نوع روش، اغلب جاانداختن فتق دشوار است.


صرفنظر از روش ترميم، ترميم موفق فتق‌رانى بايد مجراى‌رانى را ببندد.