عوارض چشمى بيمارى گريوز ممکن است قبل از آنکه اختلالى در عملکرد تيروئيد ايجاد شود و يا بعد از آنکه هيپرتيروئيدى به‌طرز مناسبى درمان شده است، بروز کنند. با اين حال، تظاهرات چشمى معمولاً همزمان با هيپرتيروئيدى بروز مى‌کنند. تسکين دادن مشکلات چشمى غالباً تا زمانى‌که هيپر يا هيپوتيروئيدى کنترل نشده است، مشکل خواهد بود.


در موارد خفيف تنها عقب‌کشيده‌شدن پلک فوقانى (lide retraction) و خيرگى چشم‌ها با يا بدون کندى حرکت پلک‌ها (lid lag) يا پروپتوز (بيرون‌زدگى کرهٔ چشم) ديده مى‌شود. اگر تغييرات چشمى متوسط تا شديد باشند، معمولاً درگيرى بافت همبند همراه با پروپتوز، درگيرى عضلات خارجى چشمى و نهايتاً درگيرى عصب بينائى وجود دارد. در بعضى از موارد کموز آشکار (chemosis)، ادم پرى‌اوربيتال، کونژونکتيويت، کراتيت، دوبيني، افتالموپلژى و اختلال بينائى ديده مى‌شود. در اين موارد مراجعه به چشم‌پزشک ضرورى است.


درمان مشکلات چشمى در بيمارى گريوز عبارت است از: حفظ بيمار در وضعيت يوتيروئيد بدون افزايش ترشح TSH، محافظت چشم‌ها از نور و گرد و غبار با استفاده از عينک‌هاى تيره و محافظ‌هاى چشمي، بالا نگهداشتن سر در تختخواب، استفاده از ديورتيک‌ها براى کاهش دادن ادم پرى‌اوربيتال و رتروبولبار و تجويز قطره‌هاى چشمى متيل‌سلولز و گوانتيدين.