تنها درمان موفق هيپرپاراتيروئيدى اوليه، پاراتيروئيدکتومى است.

هيپرکلسمى شديد (بحران هيپرکلسمى)

درمان اوليهٔ هيپرکلسمى شديد و علائم حاد آن، مايع درمانى و اصلاح هيپوکالمى و هيپوناترمى است. مصرف شير و فرآورده‌هاى قليائي، استروژن‌ها، تيازيدها و ويتامين‌هاى A و D بايد بلافاصله متوقف شود. تجويز فورسمايد براى افزايش دفع کلسمى در بيمارى که مايع درمانى شده، مفيد است. اتيدرونات، پليکامايسين (ميترامايسين) و کلسى‌تونين معمولاً در کوتاه‌مدت براى درمان هيپرکلسمى صرف‌نظر از علت آن مؤثر هستند.


در بيماران مبتلا به هيپرکلسمى شديد، در صورتى‌که تشخيص هيپرپاراتيروئيدى قطعى شود، بررسى گردن و پاراتيروئيدکتومى بايد در شرايطى که بيمار مقدار زيادى مايع دريافت کرده است انجام شود.

تعيين محل

امروزه با استفاده از سونوگرافي، CTاسکن و اسکن تفريقى تاليوم ۲۰۱- تکنتيوم ۹۹، مى‌توان قبل از عمل، محل تومورهاى پاراتيروئيد را در ۷۵% از بيماران مشخص کرد. با اين‌حال، اين بررسى‌ها به‌ندرت در هيپرپلازى پاراتيروئيد مفيد واقع مى‌شوند.

عمل جراحى

تومور پاراتيروئيد در ۸۰% از موارد به کپسول خلفى غدهٔ تيروئيد چسبيده است. غدد پاراتيروئيد معمولاً به‌صورت قرينه قرار گرفته‌اند. غدد پاراتيروئيد تحتانى در جلوى اعصاب راجعهٔ حنجره قرار دارند، در حالى‌که غدد پاراتيروئيد فوقانى در پشت آنها و در جائى‌که وارد عضلهٔ کريکوتيروئيد مى‌شوند، واقع شده‌اند. دنبال کردن مسير يکى از شاخه‌هاى شريان تيروئيدى تحتانى و لمس ملايم تومور پاراتيروئيد، دو روش مفيد براى يافتن تومورهاى پاراتيروئيد هنگام عمل محسوب مى‌شوند.


اگر يک آدنوم احتمالى پاراتيروئيد وجود داشته باشد، بايد برداشته شود و تشخيص آن با بررسى مقاطع يخ‌زده قطعى شود.


اگر جستجو براى يافتن يک تومور پاراتيروئيد موفقيت‌آميز نباشد، بايد در طرفى که تنها يک غدهٔ پاراتيروئيد دارد، تيمکتومي، لوبکتومى تيروئيد يا تيروئيدکتومى ناکامل انجام شود، چون تومورهاى پاراتيروئيد ممکن است درون تيروئيد يا تيموس باشند.


در بيشتر مراکز پزشکي، ميزان عود هيپرپاراتيروئيدى پس از برداشتن آدنوم منفرد حدود ۵% يا حتى کمتر است، بنابراين برداشتن غدد پاراتيروئيدى که ظاهر طبيعى دارند، لزومى ندارد.


جستجوى مدياستن از طريق شکافتن جناغ، تنها در ۲-۱% از موارد ضرورت پيدا مى‌کند و تنها در بيمارانى توصيه مى‌شود که سطح سرمى کلسيم در آنها بيش از ۵/۱۳ ميلى‌گرم در دسى‌ليتر باشد. اگر جستجوى گردن بى‌نتيجه باشد يا معاينات نشان‌دهندهٔ توده‌اى در مدياستن باشند، بايد به بيمار فرصت داد که از عمل جراحى اول بهبود يافته، بعد از گذشت ۶ تا ۸ هفته براى بررسى مدياستن بازگردد.

مراقبت‌هاى بعد از عمل

بعد از برداشتن يک آدنوم پاراتيروئيد و يا غدد هيپرپلاستيک، غلظت کلسيم سرم در عرض ۲۴ تا ۴۸ ساعت به حد طبيعى يا حتى کمتر از حد طبيعى افت پيدا مى‌کند. بيمارانى که تحليل شديد استخوانى (”استخوان‌هاى گرسنه“)، هيپرپاراتيروئيدى درازمدت يا سطوح بالاى کلسيم در سرم دارند، ممکن است دچار پارستزي، اسپاسم کارپوپدال يا حتى تشنج شوند.