اين اصطلاح به گروه ناهمگونى از بيمارى‌ها اطلاق مى‌شود و در بيمارانى بروز مى‌کند که شکايات آنها پس از کوله‌سيستکتومى ادامه مى‌يابد.


دليل شايع براى برطرف نشدن علائم پس از کوله‌سيستکتومى اين است که تشخيص کوله‌سيستيت مزمن پيش از عمل نادرست بوده است.


غيرطبيعى بودن تست‌هاى عملکرد کبد، زردي، و کلانژيت از جمله تظاهراتى هستند که نشانهٔ باقى‌ماندن صفراوى محسوب مى‌شوند.