گاستروشيزى نقصى در ديوارهٔ شکم است که معمولاض در سمت راست محل طبيعى بند ناف وجود دارد و احتمالاً به‌وسيلهٔ پارگى ساک يک اومفالوسل رويانى در رحم ايجاد مى‌شود. معمولاً بقاياى آمنيون بازجذب شده است. پوست ممکن است به رشد خود بر روى بقاياى آمنيون ادامه داده و ممکن است يک پل پوستى بين محل نقص و طناب نافى به‌وجود بيايد. رودهٔ بزرگ و کوچک از طريق نقص ديوارهٔ شکم فتق مى‌يابند. به‌دليل غوطه‌ور بودن در مايع آمنيوتيک و فشار روى عروق خونرسان در محل نقص شکمي، روده ديوارهٔ ضخيمى داشته و يک غشاءِ زير آن را پوشانده است. معمولاً قوس‌هاى روده با هم جفت‌شده و روده به‌طور غيرطبيعى کوتاه به‌نظر مى‌رسد. در فاصله زمانى تا عمل جراحى بستن نقص، غشاءِ ضخيم‌شده و اين امر نتيجهٔ کار را شديداً تحت‌الشعاع قرار مى‌دهد. هنگامى که ناهنجارى‌ به‌وسيلهٔ سونوگرافى و در رحم تشخيص داده شد، مادر بايد در بيمارستانى زايمان کند که امکان جراحى کودک نيز وجود داشته باشد.


عوارض

از آن‌جائى که روده به‌طور کلى در داخل شکم نيست، حفرهٔ شکمى بزرگ نشده و معمولاً نمى‌تواند با رودهٔ بيرون‌زده تطابق حاصل کند. بيش از ۷۰% نوزادان نارس هستند اما ناهنجارى‌هاى همراه در کمتر از ۱۰% موارد ديده مى‌شود. عدم چرخش ميان روده وجود داشته و به‌علت اينکه قطعاتى از روده که از طريق نقص، فتق يافته‌اند در رحم انفارکت مى‌شوند؛ آترزى روده به‌طور شايع رخ مى‌دهد.

درمان و پيش‌آگهى

ميزان مرگ‌ومير نوزادان مبتلا به گاستروشزى بسيار کاهش يافته است. ممکن است ضعف عملکرد دستگاه گوارش و حملات سپسيس احتمالاً به‌علت به مخاطره‌افتادن روده، ايجاد شوند. TPN ممکن است تا هفته‌ها لازم باشد.