آنژيوديسپلازى حالتى اکتسابى است که اغلب، افراد بالاى ۶۰ سال را گرفتار مى‌کند. اين ضايعه، گشاد‌شدگى عروقى زيرمخاطى کانونى است که مستعد خونريزى خودبه‌خود مى‌باشد. اکثر ضايعات در سکوم و کولون صعودى پروگزيمال قرار دارند، ولى در افراد جوانتر، معمولاً در رودهٔ باريک، به‌ويژه در ژژونوم يافت يم‌شوند. ضايعات متعدد در ۲۵% موارد رخ مى‌دهند. يک دورهٔ تيپپک نيازمند دو تا چهار واحد خون است و با افت فشارخون همراه نيست. آنژيوديسپلازى ممکن است هم‌چنين از نظر بالينى با ملنا يا کم‌خونى فقر آهن يا مدفوع کاياک مثبت تظاهر کند.


ضايعات در آنژيوگرافى با موارد زير مشخص مى‌شوند: ۱. سياهرگى که زود پر مى‌شوند، ۲. کلافهٔ عروقي، و ۳. سياهرگى که دير تخليه مى‌شود. تا ۲۵% بيماران بالاى ۶۰ سال بدون وجود سابقهٔ خونريزى گوارشي، آنژيوديسپلازى سکوم دارند، لذا يافتن يک ضايعه، به اين معنا نيست که منبع خونريزى همان ضايعه است.