کولونوسکوپ انعطاف‌پذير امکان بررسى تمام کولون را در بيشتر افراد فراهم مى‌کند، و با اين روش مى‌توان بيوپسى يا مواد سيتولوژيک را زير ديد مستقيم به‌دست آورد.


کولونوسکوپى تشخيصى در بيماران داراى شرايط زير ضرورى است:


۱. تنقيهٔ باريم غيرطبيعى يا بينابيني

۲. خونريزى بى‌دليل از رکتوم

۳. سيگموئيدوسکوپى غيرطبيعى (مثلاً پوليپ)

۴. بيمارى التهابى روده؛ يا

۵. سابقهٔ سرطان يا پوليپ کولون.


استفاده‌هاى درمانى کولونوسکوپى شامل:


۱. خارج‌کردن پوليپ‌ها

۲. کنترل خونريزي

۳. خارج‌کردن جسم خارجي

۴. بازکردن پيج ولولوس

۵. رفع فشار از انسدادهاى کاذب

۶. متسع‌کردن تنگى‌ها

۷. تخريب نئوپلاسم‌ها با ليزر است.


کنتراانديکاسيون‌هاى نسبى کولونوسکوپى کوليت برق‌آسا و شک به سوراخ‌شدگى کولون هستند.


در سيگموئيدوسکوپى انعطاف‌پذير از وسيله‌اى به‌طور ۶۵-۳۰ سانتيب‌متر استفاده مى‌شود. کارآئى تشخيصى دو تا شش برابر سيگموئيدسکوپى سخت (انعطاف‌ناپذير) است، چرا که کولون دو تا سه برابر بيشتر ديده مى‌شود. سيگموئيدسکوپى انعطاف‌پذير به‌ويژه براى غربالگرى بيماران بدون نشانه براى نئوپلاسم‌ها مناسب است؛