پاروكستین‌ یك‌ داروی‌ ضد افسردگی‌ است‌. این‌ دارو برای‌ كاهش‌ علایم‌ افسردگی‌ نظیر تغییرات‌ اشتها، تغییرات‌ در الگوی‌ خواب‌، تشویش‌ و اضطراب‌، از دست‌دادن‌ كشش‌ و تمایل‌ به‌ فعالیت‌های‌ روزمره‌، كاهش‌ میل‌ جنسی‌، تفكر كُند یا اختلال‌ در تمركز، یا افكار خودكشی‌ یا اقدام‌ به‌ خودكشی‌، تجویز می‌شود. پاروكستین‌ یك‌ مهاركننده‌ بازجذب‌ سروتونین‌ است‌


ـ چگونگی‌ مصرف‌:

پاروكستین‌ روزی‌ یك‌ نوبت‌ مصرف‌ می‌شود. این‌ دارو را می‌توان‌ صبح‌ قبل‌ از هر كاری‌ (تا فراموش‌ نكنید) یا شب‌ پیش‌ از خوابیدن‌ مصرف‌ نمود. هیچ‌گاه‌ كمتر یا بیشتر از مقدار تجویز شده‌ مصرف‌ نكنید. از دستورات‌ پزشكتان‌ به‌ دقت‌ پیروی‌ كنید. برای‌ جلوگیری‌ از ناراحت‌ كردن‌ معده‌ می‌توانید دارو را با غذا بخورید. اگر یك‌ نوبت‌ را فراموش‌ كردید، اگر حداكثر تا یك‌ ساعت‌ بعد آن‌ را به‌ یاد آورید مصرفش‌ كنید؛ در غیر این‌ صورت‌ نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را رها كرده‌، به‌ برنامه‌ دارویی‌ معمولتان‌ بازگردید.


- هشدارها و عوارض‌ جانبی‌:

در صورت‌ بروز هر یك‌ از علایم‌ نادر ولی‌ جدی‌ زیر، مصرف‌ پاروكستین‌ را قطع‌ كرده‌ با پزشكتان‌ تماس‌ بگیرید؛ ضعف‌ یا درد عضلانی‌؛ بثورات‌ جلدی‌ یا كهیر؛ تشویش‌؛ كاهش‌ در حركات‌ بدن‌؛ مشكل‌ در صحبت‌ كردن‌؛ ناتوانی‌ در حركت‌ دادن‌ چشم‌ها؛ فقدان‌ انرژی‌؛ افزایش‌ تعریق‌؛ تشنگی‌ شدید؛ اسهال‌؛ تغییرات‌ خلقی‌ یا رفتاری‌؛ ضربان‌ قلب‌ بسیار تند؛ یا احساس‌ خارج‌ از كنترل‌ بودن‌.


علایم‌ زیر ممكن‌ است‌ رخ‌ دهند، ولی‌ فقط‌ اگر مشكل‌ساز شدند نیاز است‌ با پزشك‌ درمیان‌ گذاشته‌ شوند: اضطراب‌، تشویش‌، خواب‌آلودگی‌، خشكی‌ دهان‌، تهوع‌، اضطراب‌، ضربان‌ قلب‌ تند یا نامنظم‌، مشكل‌ در به‌ خواب‌ رفتن‌، مشكل‌ در ادرار كردن‌، كاهش‌ میل‌ یا توانایی‌ جنسی‌، احساس‌ گرما یا حرارت‌، برافروختگی‌ یا قرمزی‌ پوست‌، افزایش‌ یا كاهش‌ اشتها، افزایش‌ یا كاهش‌ وزن‌.


- موارد احتیاط‌:

در صورت‌ وجود هریك‌ از موارد زیر پیش‌ از مصرف‌ پاروكستین‌، پزشكتان‌ را مطلع‌ سازید:


۱. حساسیت‌ به‌ پاروكستین‌ یا دیگر مهاركننده‌های‌ بازجذب‌ سروتونین.‌


۲. بارداری‌ یا شیردهی‌.


۳. مصرف‌ داروهای‌ دیگر، به‌ ویژه‌ ضد انعقادهای‌ خوراكی‌ (وارفارین‌)، الكل‌، مسكن‌های‌ تجویز شده‌ توسط‌ پزشك‌، آرامبخش‌ها، داروهای‌ ضد افسردگی‌، شل‌كننده‌های‌ عضلانی‌، داروهای‌ ضد تشنج‌، یا مهاركننده‌های‌ مونوآمین‌ اكسیداز نظیر فورازولیدون‌، ایزوكربوكسازید، فنلزین‌، پروكاربازین‌، سلژیلین‌، یا ترانیل‌ سیپرومین‌. مصرف‌ پاروكستین‌ در حالی‌ كه‌ همزمان‌ مهاركننده‌های‌ مونوآمین‌ اكسیداز مصرف‌ می‌كنید یا كمتر از 2 هفته‌ است‌ كه‌ مصرف‌ چنین‌ داروهایی‌ را قطع‌ كرده‌اید، ممكن‌ است‌ موجب‌ گیجی‌، افزایش‌ ناگهانی‌ دمای‌ بدن‌، افزاش‌ شدید فشارخون‌، و بروز تشنج‌ شود


۴. سابقه‌ یا ابتلا به‌ بیماری‌های‌ كلیوی‌ یا كبدی‌ یا دچار سوءمصرف‌ مواد.


ـ هنگام‌ مصرف‌ پاروكستین‌ توصیه‌ می‌شود:

۱. به‌طور منظم‌ به‌ پزشكتان‌ مراجعه‌ كنید تا بهبودتان‌ را زیرنظر داشته‌ باشد. ممكن‌ است‌ تا 4 هفته‌ طول‌ بكشد تا اثر دارو ظاهر شود و به‌ حداكثر برسد؛ ممكن‌ است‌ بخواهید در طی‌ این‌ مدت‌ پزشكتان‌ را ملاقات‌ كنید.


۲. تا مشخص‌ شدن‌ پاسخ‌ بدنتان‌ به‌ این‌ دارو، هنگام‌ رانندگی‌ یا كار با وسایل‌ خطرناك‌ احتیاط‌ كنید. این‌ دارو در برخی‌ افراد موجب‌ خواب‌آلودگی‌ و كاهش‌ سطح‌ هوشیاری‌ می‌شود.


۳. برای‌ تسكین‌ خشكی‌ دهان‌ از آدامس‌ یا آب‌نبات‌های‌ بدون‌ قند استفاده‌ كنید یا چند جرعه‌ آب‌ بنوشید. اگر این‌ مشكل‌ بیش‌ از 2 هفته‌ ادامه‌ پیدا كرد با پزشكتان‌ مشورت‌ كنید.


۴. از حالت‌ خوابیده‌ به‌ نشسته‌ یا ایستاده‌ و نشسته‌ به‌ ایستاده‌ به‌ آرامی‌ تغییر وضعیت‌ دهید؛ در غیر این‌ صورت‌ ممكن‌ است‌ دچار سرگیجه‌ و سیاهی‌ رفتن‌ چشم‌ شوید.


۵. یك‌ برگه‌ شناسایی‌ پزشكی‌ كه‌ نشان‌ دهد پاروكستین‌ مصرف‌ می‌كنید، همراه‌ داشته‌ باشید.


۶. پاروكستین‌ را دور از دسترس‌ كودكان‌، و دور از گرما، نور مستقیم‌ و حرارت‌ مرطوب‌ نگهداری‌ كنید (در این‌ شرایط‌ پاروكستین‌ فاسد می‌شود).


۷. پاروكستین‌ تاریخ‌ مصرف‌ گذشته‌ را دور از دسترس‌ كودكان‌ در توالت‌ دور بریزید.


ـ تذکر:

هنگام‌ مصرف‌ پاروكستین‌ نباید نوشابه‌های‌ الكل‌ بنوشید یا از داروهای‌ آرامبخش‌ دیگری‌ استفاده‌ كنید.