ایتودولاك‌ یك‌ مسكن‌ غیرمخدر است‌ برای‌ تسكین‌ دردهای‌ متوسط‌ یا شدید مثل‌ سردردهای‌ عروقی‌ و دردهای‌ عضلانی‌ استخوانی‌ ناشی‌ از رگ‌ به‌ رگ‌ شدن‌ها و پارگی‌ لیگامان‌ها تجویز می‌شوند. ایتودولاك‌ به‌ سبب‌ خواص‌ ضد التهابی‌اش‌ در درمان‌ استئوآرتریت‌ (آرتروز)، آرتریت‌ روماتوئید، و آرتریت‌ نقرسی‌ حاد بسیار مؤثر است‌. ایتودولاك‌ از داروهای‌ ضد التهابی‌ غیراستروئیدی‌ است‌.


- چگونگی‌ مصرف‌:

كپسول‌ و قرص‌های‌ ایتودولاك‌ را باید با غذا و همراه‌ یك‌ لیوان‌ پر از آب‌ مصرف‌ كرد. برای‌ جلوگیری‌ از تحریك‌ و آسیب‌ به‌ مری‌، تا 30-15 دقیقه‌ پس‌ از خوردن‌ این‌ دارو دراز نكشید. اگر یك‌ نوبت‌ را فراموش‌ كردید، به‌ مجردی‌ كه‌ آن‌ را به‌ یاد آورید مصرفش‌ كنید، ولی‌ اگر تقریباً موقع‌ نوبت‌ بعدی‌ رسیده‌ است‌، نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را رها كرده‌، به‌ برنامه‌ دارویی‌ معمولتان‌ باز گردید. مقدار دارو را دوبرابر نكنید.


- هشدارها و عوارض‌ جانبی‌:

در صورت‌ بروز هر یك‌ از علایم‌ زیر مصرف‌ ایتودولاك‌ را قطع‌ كرده‌ با پزشكتان‌ تماس‌ بگیرید: خستگی‌ یا خواب‌آلودگی‌ شدید؛ درد یا سوزش‌ معده‌؛ تهوع‌ یا استفراغ‌؛ مدفوع‌ سیاه‌ و قیری‌؛ علایم‌ شبه‌ انفلوآنزا (تب‌، لرز، درد عضلانی‌)، به‌خصوص‌ اگر این‌ علایم‌ درست‌ پیش‌ از یا همزمان‌ با بروز بثورات‌ جلدی‌ رخ‌ دهند؛ افزایش‌ فشارخون‌ افزایش‌ وزن‌ (بیش‌ از 5/1 كیلوگرم‌ در 48-24 ساعت‌)؛ تنگی‌ نفس‌ یا خس‌ خس‌ سینه‌؛ تورم‌ صورت‌، دست‌ها، و ساق‌ها؛ افت‌ قوای‌ ذهنی‌؛ ادرار تیره‌ زردی‌ پوست‌ یا چشم‌ها؛ تاری‌ دید كبودی‌ یا خونریزی‌ غیرعادی‌؛ زخم‌های‌ دهانی‌؛ یا تب‌ یا گلودردی‌ كه‌ پیش‌ از درمان‌ با ایتودولاك‌ وجود نداشته‌ و با بیماری‌ای‌ كه‌ به‌ خاطرش‌ ایتودولاك‌ تجویز شده‌ بی‌ارتباط‌ باشد.


افراد مسن‌ بیشتر از سایرین‌ در معرض‌ خطر مشكلات‌ گوارشی‌ و سایر مشكلات‌ خونریزی‌ دهنده‌ قرار دارند. یك‌ واكنش‌ حساسیتی‌ نادر به‌ ایتودولاك‌ آنافیلاكسی‌ است‌، كه‌ به‌ مراقبت‌ و توجه‌ فوری‌ پزشكی‌ نیاز دارد. آنافیلاكسی‌ به‌ سرعت‌ پیشرفت‌ می‌كند. در صورت‌ بروز تورم‌ لب‌ها و اطراف‌ چشم‌ها، كهیر یا تورم‌های‌ روی‌ پوست‌، ضربان‌ قلب‌ تند، خس‌خس‌ سینه‌، یا مشكل‌ در تنفس‌، مصرف‌ ایتودولاك‌ را قطع‌ كرده‌، یا یك‌ مركز فوریت‌های‌ پزشكی‌ تماس‌ بگیرید.


- موارد احتیاط‌:

در صورت‌ وجود هریك‌ از موارد زیر پیش‌ از مصرف‌ پزشكتان‌ را ایتودولاك‌، مطلع‌ سازید:


۱. حساسیت‌ به‌ آسپیرین‌ یا دیگر داروهای‌ ضد التهابی‌ غیراستروئیدی‌.


۲. بارداری‌ یا شیردهی.


۳. مصرف‌ داروهای‌ دیگر، به‌ویژه‌ داروهای‌ ضد التهابی‌ غیراستروئیدی‌، آسپیرین‌، ضد انعقادها (رقیق‌كننده‌های‌ خون‌ نظیر وارفارین‌)، آنتی‌بیوتیك‌ها (سفالوسپورین‌ها)، داروهای‌ ضد سرطان‌ (متوتركسات‌، پلیكومایسین‌)، سیكلوسپورین‌، لیتیم‌، پروبنسید (یك‌ داروی‌ نقرس‌)، داروهای‌ پرفشاری‌ خون‌ به‌ویژه‌ داروهای‌ مد مثل‌ تریامترن‌، و اسید والپروئیك‌.


۴. عادت‌ به‌ مصرف‌ بیش‌ از 3 قوطی‌ نوشیدنی‌ الكلی‌.


۵. سابقه‌ یا ابتلا به‌ پولیپ‌های‌ بینی‌ مرتبط‌ با آسپیرین‌؛ زخم‌ها یا التهاب‌های‌ دستگاه‌ گوارش‌؛ هموفیلی‌ یا دیگر مشكلات‌ خونریزی‌ دهنده‌؛ زخم‌های‌ دهانی‌؛ یا بیماری‌های‌ كبدی‌ یا كلیوی‌.


ـ هنگام‌ مصرف‌ ایتودولاك‌ توصیه‌ می‌شود:

۱. برچسب‌ روی‌ تمامی‌ داروهای‌ مجاز بدون‌ نسخه‌ را به‌ دقت‌ مطالعه‌ كنید تا مطمئن‌ شوید كه‌ دارویی‌ مصرف‌ نمی‌كنید كه‌ حاوی‌ داروهای‌ ضد التهابی‌ غیراستروئیدی‌ (آسپیرین‌، ایبوپروفن‌) یا داروهایی‌ كه‌ با ایتودولاك‌ تداخل‌ ایجاد می‌كنند باشد.


۲. اگر ایتودولاك‌ را برای‌ درد مصرف‌ می‌كنید و دردتان‌ ظرف‌ 14 روز بهتر نشده‌ یا حتی‌ بدتر شده‌ است‌ به‌ پزشكتان‌ اطلاع‌ دهید.


۳. فقط‌ به‌ مقدار تجویز شده‌ ایتودولاك‌ مصرف‌ كنید.


۴. به‌طور منظم‌ به‌ پزشكتان‌ مراجعه‌ كنید تا بهبودتان‌ را زیرنظر داشته‌ باشد.


۵. پیش‌ از هرگونه‌ عمل‌ جراحی‌ یا كارهای‌ دندانپزشكی‌ سایر پزشكان‌ را از این‌ كه‌ ایتودولاك‌ مصرف‌ می‌كنید مطلع‌ سازید.


۶. ایتودولاك‌ را دور از دسترس‌ كودكان‌، و دور از گرما، نور مستقیم‌ یا حرارت‌ مرطوب‌ نگهداری‌ كنید (ایتودولاك‌ در این‌ شرایط‌ فاسد می‌شود).


۷. ایتودولاك‌ تاریخ‌ مصرف‌ گذشته‌ را در توالت‌ دور بریزید.


ـ تذکر:

۱. هنگام‌ مصرف‌ ایتودولاك‌ نباید نوشیدنی‌های‌ الكلی‌ بنوشید. در این‌ صورت‌ مشكلات‌ معدی‌ بیشتر رخ‌ می‌دهد


۱. هنگام‌ مصرف‌ ایتودولاك‌ نباید تا مشخص‌ شدن‌ پاسخ‌ بدنتان‌ نسبت‌ به‌ ایتودولاك‌ رانندگی‌ كنید یا در فعالیت‌های‌ پرخطر شركت‌ كنید؛ این‌ دارو در برخی‌ افراد موجب‌ سرگیجی‌، سرگیجه‌، یا خواب‌آلودگی‌ می‌شود.


ـ مسمومیت‌:

در صورت‌ شك‌ به‌ چنین‌ مسمومیتی‌ فوراً تقاضای‌ كمك‌ پزشكی‌ اورژانس‌ كنید. علایم‌ این‌ مسمومیت‌ عبارتند از: خستگی‌ یا خواب‌آلودگی‌ شدید، كبوید یا خونریزی‌ غیرعادی‌، ادرار تیره‌ یا عدم‌ تولید ادرار، تشنج‌، یا اغماء.