نام فارسى تربوتالين سولفات
  نام انگليسى TERBUTALINE SULFATE (Brican)
  گروه دارويى آگونيست آدرنرژيک B2
  گروه شيميايى دارو کاتکولامين.
  مكانيسم اثر به‌وسيله اثر مستقيم روى گيرنده‌هاى آدرنرژيک B2 و از طريق تجمه CAMP در محل‌هاى گيرنده آدرنرژيک بتا باعث شل شدن عضله صاف برونشيال مي‌شود.
  موارد مصرف برونکواسپاسم، مهار انقباضات رحم، زايمان زودرس.
  ميزان مصرف برونکواسپاسم:
بالغين و کودکان بيشتر از ۱۲ سال: استنشاق ۲ پاف هر يک دقيقه سپس هر ۶ـ۴ ساعت، يا مصرف خوراکى ۵ـ۵/۲ mg هر ۸ ساعت، يا تزريق زيرجلدى ۲۵/۰ mg هر ۸ ساعت.
زايمان زودرس:
بالغين: انفوزيون وريدى ۰۱/۰ mg/min که ۰۰۵/۰ mg هر ۱۰ دقيقه افزايش داده و حداکثر تا ۰۸۰/۰ ميلي‌گرم در دقيقه مي‌دهيم. که به‌مدت ۴ ساعت با کمترين دوز مؤثر ادامه مي‌يابد و بعد به دوز خوراکى تبديل مي‌شود. دوز نگهدارنده ۵/۲ mg خوراکى هر ۶ـ۴ ساعت.
موارد منع مصرف:
حساسيت مفرط به مقلدهاى سمپاتيکي، گلوکوم زاويه تنگ، تاکي‌ديس ريتمي.
  توضيحات دارو عوارض جانبي:
دستگاه عصبى مرکزي: ترمور، بي‌خوابي، سردرد، گيجي، تحريک.
قلبي‌عروقي: طپش قلب، تاکيکاردي، افزايش فشارخون، ايست قلبي.
گوارشي: تهوع و استفراغ.
احتياطات: در حاملگى (در گروه B قرار دارد)، اختلالات قلبي، هيپرتيروئيدي، ديابت مليتوس، هيپرتروفى پروستات، شيردهي، سالمندي، موارد فشارخون، گلوکوم بااحتياط مصرف شود.
فارماکوکينتيک: جذب گوارشي: ۵۵ـ۳۰ درصد. شروع اثر: خوراکى ۳۰ دقيقه، زيرجلدى ۱۵ دقيقه. اوج اثر: خوراکى ۳ـ۱ ساعت، زيرجلدى ۶۰ـ۳۰ دقيقه. مدت اثر: خوراکى ۸ـ۴ ساعت، زير جلدى ۴ـ۵/۱ ساعت. انتشار: به شير وارد مي‌شود. متابوليسم: کبدي. دفع: کليوى (نيمه عمر ۴ـ۳ ساعت).
تداخلات داروئي: مصرف همزمان اپي‌نفرين و ساير سمپاتوميمتيک‌ەا بازکننده برونش باعث تشديد اثر اين دارو مي‌شوند؛ TCA و MAOI باعث تشديد خطر بحران فشارخون مي‌شوند، داروهاى بتا آنتاگونيست باعث خنثي‌شدن اثر آن مي‌شوند.
ملاحظات پرستاري:
پيگيرى آزمايشگاهي:
ـ عمل تنفسي، ظرفيت حياتي، حداکثر حجم بازدمي، گازهاى خون شرياني، فشارخون، نبض.
توصيه‌ها:
ـ دادن ۱۰ ميکروگرم در دقيقه دارو به‌صورت وريدى که مي‌توان ۵ ميکروگرم هر ده دقيقه اضافه نمود، تيتر دارو براساس ميزان پاسخ مشخص مي‌شود. بعد از ۱ـ۵/۰ ساعت دوز دارو را تا ۵mg کاهش دهيد و در صورت امکان فرم خوراکى دارو داده شود.
ـ براى جلوگيرى از بي‌خواب، ۲ ساعت قبل از خواب داده شود.
روش تهيه / تجويز:
ـ نگهدارى دارو، در دماى اتاق، عدم مصرف در صورت تغيير رنگ محلول
ارزيابى باليني:
پاسخ‌درماني: فقدان تنگي‌نفس، خس‌خس.
بعد از درمان طولاني‌مدت تحمل ايجاد مي‌شود، و ممکن است نياز به افزايش يا تغيير دوز باشد.
آموزش به بيمار و خانواده:
ـ استفاده نکردن از داروهاى بدون نسخه، تحريک اضافى ممکن است رخ دهد.
ـ طرز استفاده از انفيه‌دادن را به مريض آموزش دهيد.
ـ از تماس آئروسل با چشم‌ها جلوگيرى کنيد.
ـ انفيه‌دادن را با آب‌گرم بشوئيد و هر روز آن را خشک کنيد بعد از هر بار استفاده، دهان را با آب بشوئيد.
ـ تمام جنبه‌هاى مصرف دارو را به مريض بگوئيد بيمار بايد از سيگارکشيدن و حضور در اتاق‌هائى که سيگار مي‌کشند و تماس با اشخاصى که عفونت تنفسى دارند دورى کند.
ـ ميزان مايعات را به بيش از دوليتر در روز افزايش دهيد.
ـ بين استنشاق اين دارو استنشاق انفيه‌دان‌هاى حاوى استروئيد ۱۵ دقيقه فاصله بگذاريد.
درمان مصرف بيش از حد دارو: تجويز يک مسدودکننده آلفا، سپس تجويز نوراپي‌نفرين براى هيپرتانسيون شديد.