نام فارسى پراليدوکسيم کلرايد
  نام انگليسى PRALIDOXIME CHLORIDE
  نام تجارى دارو Protoparn
  گروه دارويى فعال‌کننده مجدد کولين‌استراز
  گروه شيميايى دارو آمونيم اکسيد نوع چهارم
  مكانيسم اثر با اثر در جايگاه‌هاى موسکارينى و نيکوتينى در محيط، باعث فعال شدن مجدد آنزيم متابوليزه کننده و غيرفعال‌کردن استيل‌کولين مي‌شود.
  موارد مصرف بحران کولينرژيک در مياستني‌گراويس، پادزهر مسموميت ارگانوفسفره، فلج عضلات تنفسي، به‌عنوان يک داروى کمکى در تجويز سيستميک آتروپين.
  ميزان مصرف مصرف بيش از حد آنتي‌کولين استراز (در مياستني‌گراو):
بالغين: وريدى ۲ـ۱ گرم سپس ۲۵۰mg هر ۵ دقيقه تا ايجاد پاسخ مطلوب.
مسموميت با ارگانوفسفره:
بالغين: انفوزيون وريدى ۲ـ۱ گرم درصد ميلي‌ليتر نرمال‌سالين (NS) به‌مدت ۳۰ـ۱۵ دقيقه ممکن است در يک ساعت تکرار شود؛ خوراکى ۳ـ۱ گرم هر ۵ ساعت.
کودکان: انفوزيون وريدى mg/kg 20/40 در دوز رقيق شده در ۱۰۰ml نرمال‌سالين در مدت ۳۰ـ۱۵ دقيقه.
موارد منع مصرف: حساسيت مفرط، مسموميت با حشره‌کش کاربامات.
  توضيحات دارو عوارض جانبي:
دستگاه عصبى مرکزي: گيجي، سردرد، خواب‌آلودگي، تاري‌ديد، دوبيني، اختلال تطابق.
گوارشي: تهوع
اسکلتي‌عضلاني: ضعف، سفتى عضلاني.
قلبي‌عروقي: تاکيکاردي.
تنفسي: هيپرونتيلاسيون، اسپاسم حنجره.
احتياطات: در مياستني‌گراويس، حاملگى (در گروه C قرار دارد)، نارسائى کليوي، بچه‌ها، شيردهى بااحتياط مصرف شود.
ملاحظات پرستاري:
پيگيرى آزمايشگاهي:
ـ براى ۷۲ـ۴۸ ساعت از بعد از مسموم شدن، فشارخون، علائم حياتى و نسبت I&O را بررسى کنيد؛ ۷۲ـ۴۸ ساعت پس از مسموميت، مسموميت با آتروپين را از روى اثرات سمى آن بررسى نمائيد.
توصيه‌ها:
ـ فقط در صورت دسترسى داشتن به تجهيزات اورژانس دارو را مصرف کنيد.
ـ حتي‌الامکان تا ۴ ساعت پس از مسموميت، از دارو استفاده کنيد.
ـ بعد از رقيق کردن ۱ گرم از دارو در ۲۰ ميلي‌ليتر آب‌مقطر، تزريق وريدى را انجام دهيد. رقيق کردن بعدى در ۱۰۰ml نرمال‌سالين است که به‌صورت ۱ گرم در مدت ۳۰ـ۱۵ دقيقه داده مي‌شود.
ـ بعد از رقيق کردن با آب‌مقطر دارو را به آهستگى (وريدي) تزريق کنيد.
ـ اگر سيانوز وجود داشت به‌طور همزمان ۱۰ـ۵ mg دقيقه آن را تکرار کنيد تا علائم مسموميت با آتروپين مثل: خشکى دهان، گرگرفتگي، تاکيکاردى، دليريوم و توهم رخ دهد.
ـ در بيمار مبتلا به مياستني‌گراويس، فقط ادروفونيم (تنسيلون) در دسترس داشته باشيد.
ارزيابى باليني:
براى کمک به عمل تنفس، نياز به راه‌هوائى را ارزيابى کنيد.
وضعيت تنفسي: تعداد تنفس، ريتم و ويژگي‌هاى آن.