نام فارسى فنتيون سديم
  نام انگليسى PHENTYON SODIUM
  نام تجارى دارو Dilantin, Diphen, Dipbenylen
  گروه دارويى ضد تشنج
  گروه شيميايى دارو هيدانتوئين‌ها
  مكانيسم اثر جلوى گسترش تشنجات در کورتکس مغز را مي‌گيرد.
  موارد مصرف صرع بزرگ (تونيک ـ کلونيک) جنراليزه، صرع مداوم، تشنجات غيرصرعي، تشنجات همراه با سندرم Rey، پس از تروماى به سر، نورالژى عصب سه‌قلو، فلج بل (Bell)، ديس‌ريتمى بطنى غيرقابل کنترل با داروهاى ضدديس ريتمي.
  ميزان مصرف تشنج ژنراليزه: Status Epilepticus
بالغين: ابتدا ۱۵ـ۱۰ mg/kg يا ۱gr به‌صورت وريدى تجويز مي‌شود، سپس ۱۰۰mg وريدى سه بار در روز؛ هم‌چنين روش ديگر ابتدا ۱۵ـ۱۰ mg/kg يا ۱gr به‌صورت خوراکي، سپس ۱۰۰mg خوراکى سه بار در روز (سرعت تزريق نبايد بيش از ۵۰mg در دقيقه باشد).
کودکان: در تزريق وريدى دوز اوليه 15mg/kg است که با سرعت 50mg/min تزريق مي‌گردد، در صورتي‌که بيمار قبلاً فني‌توئين دريافت مي‌کرده است، mg/kg 5-7 با سرعت mg/min50 که هر ۳۰ دقيقه مي‌توان آن را تکرار کرد. در راه خوراکى دوز اوليه mg/kg15 در دوزهاى منقسم هر ۱۲ـ۸ ساعت است. سپس mg/kg 5-7 در دوزهاى منقسم هر ۱۲ ساعت.
درد عصبي:
بالغين: ۶۰۰ـ۲۰۰ mg/day از راه خوراکي.
ديس‌ريتمى بطني:
بالغين: از راه خوراکى دوز اوليه ۱ گرم است که در دوزهاى منقسم در ۲۴ ساعت داده مي‌شود. سپس mg/day 500 براى دو روز، در تزريق وريدى mg250 در هر ۱۵ دقيقه داده مي‌شود، تا ديس‌ريتمى برطرف شود. روش ديگر: ۱۰۰mg هر ۱۵ دقيقه به‌صورت وريدى تا ظهور عوارض جانبى يا کنترل ديس‌ريتمى (در مجموع ۱ گرم).
کودکان: mg/kg 3-8 از راه خوراکي: mg/m2/day250 به‌صورت تک‌دوز يا در ۲ دوز منقسم؛ از راه وريدى mg/kg3-8 در عرض چند دقيقه يا mg/m2/day 250 به‌صورت تک‌دوز در ۲ روز.
موارد منع مصرف: حساسيت مفرط، بيماري‌هاى رواني، حاملگى (در گروه D قرار دارد) براديکاردي، بلوک AV يا SA، سندرم استوکس ـ آدامز، تشنج ناشى از هيپوکلسمي.
  توضيحات دارو عوارض جانبي:
خوني: آگرانولوسيتوز، لکوپني، آنمي‌آپلاستيک، ترومبوسيتوپني، آنمي‌مگالوبلاستيک.
قلبي‌عروقي: هيپوتانسيون، فيبريلاسيون بطني.
عصبي: گيجي، منگي، بي‌خوابي، پاراستزي، دپرسيون، تمايل به خودکشي، تهاجم، سردرد، کندى تکلم.
گوارشي: تهوع، استفراغ، يبوست، بي‌اشتهائي، از دست‌دادن وزن، هپاتيت، يرقان، هيپرپلازى لثه‌ها.
ادراري‌تناسلي: نفريت، آلبومينوري.
پوستي: راش، لوپوس اريتماتوز، سندرم استيونس جانسون، پرموئي.
چشم، گوش، حلق و بيني: نيستاگموس، دوبيني، تاري‌ديد.
احتياطات: در آلرژي، بيمارى کبدى و کليوي، ديسکرازى خوني، نارسائى قلبي، بيماران مسن و ناتوان، ديابت قندي، پانکراس، پورفيرى حاد و متناوب، بااحتياط مصرف شود.
فارماکوکينتيک: جذب گوارشي: کامل. شروع اثر: خوراکى ۲۴ـ۲ ساعت، وريدى ۴ـ۱ ساعت. اوج اثر: خوراکى ۳ـ۵/۱ ساعت، وريدى سريع. مدت اثر: خوراکى ۱۲ـ۶ ساعت؛ عضلانى / وريدي۲۴ـ۱۲ ساعت. انتشار: از جفت رد مي‌شود، مقدار کمى وارد شير مي‌شود (۹۵% دارو به پروتئين متصل مي‌شودـ. متابوليسم: کبدى (به متابوليت‌هاى غيرفعال). دفع: کليوى (نيمه عمر ۲۲ ساعت).
تداخلات داروئي: ساير داروهاى ضدتشنج و الکل باعث کاهش سطح فني‌توئين مي‌شوند؛ فني‌توئين باعث کاهش جذب و افزايش متابوليسم وارفارين مي‌شود، باعث کاهش اثر قرص‌هاى ضدباردارى و داروهاى کورتيکواستروئيد مي‌شود؛ کلرامفنيکل و آميودارون باعث افزايش سطح فني‌توئين و داروهاى ضدسل باعث کاهش جذب آن مي‌شود؛ مصرف همزمان غذا و مکمل‌هاى غذائى باعث کاهش جذب مي‌شود.
ملاحظات پرستاري:
پيگيرى آزمايشگاهي:
ـ سطح خونى دارو را بررسى کنيد. ميزان سمى آن ۵۰ـ۳۰ mg/ml است.
ـ مطالعات خونى شامل CBC و شمارش پلاکت‌ها هر ۲ هفته تا تطابق يافتن بيمار با دارو انجام گيرد. سپس هر ماه تا ۱۲ ماه و بعد هر ۳ ماه اين مطالعات بايد تکرار شود. اگر تعداد نوتروفيل‌ها از ۱۶۰۰/mm۳ کمتر شد، مصرف دارو را قطع کنيد..
توصيه‌ها:
ـ دارو را تنها با نرمال‌سالين رقيق کنيد و هرگز از آب مقطر براى رقيق‌کردن آن استفاده نکنيد، دارو را آهسته و با سرعت کمتر از mg/min50 تزريق کنيد. مجراى تزريق IV را قبلاً با محلول نرمال‌سالين شسته از فيلتر in-line استفاده کنيد. ۴ ساعت بعد از تهيه دارو را دور بريزيد. دارو را در رگ‌هاى بزرگ تزريق کنيد تا بيمار دچار سندرم puple glove نشود.
ـ در راه خوراکى دارو را در دوزهاى منقسم و يا بعد از غذا مصرف کنيد تا عوارض جانبى کاهش يابد.
ارزيابى باليني:
پاسخ‌درمانى را با توجه به شدت تشنجات يا ديس‌ريتمى ارزيابى کنيد.
وضعيت روانى را با توجه به خلق، احساسات، عاطفه و حافظه (درازمدت و کوتاه‌مدت) ارزيابى کنيد.
مراقب دپرسيون تنفسى باشيد.
ديسکرازى خونى را با توجه به تب، گلودرد، راش، يرقان، و کوفتگى پوست ارزيابى کنيد.
آموزش به بيمار و خانواده:
ـ ادرار ممکن است صورتي‌رنگ شود.
ـ دارو را به يک‌باره قطع نکنيد زيرا امکان عود تشنجات وجود دارد.
ـ دندان‌ها را با يک مسواک نرم تميز کنيد تا از هيپرپلازى لثه جلوگيرى شود.
ـ از انجام کارهاى مخاطره‌آميز قبل از تطبيق يافتن با دارو خوددارى کنيد.
ـ کارت ويژه‌اى که بيانگر مصرف دارو توسط بيمار است بايد همراه داشته باشيد.
ـ مصرف زياد الکل مي‌تواند اثرات دارو را کاهش دهد.
ـ نوع و شکل داروى مورد استفاده خود را بعد از پايدار شدن درمان ناگهانى عوض نکنيد.
تداخل با تست‌هاى آزمايشگاهي:
کاهش: دگزامتازون، متي‌راپون، PBI (يد متصل به پروتئين) و استروئيدهاى ادراري.
افزايش: گلوکز، آلکالين فسفاتاز و BSP (برم‌سولفامين).