نام فارسى پني‌سيلين وى پتاسيم
  نام انگليسى PENICILLIN V POTASSIUM
  نام تجارى دارو Beepen VK, Betapen-VK, Ledercillin VK, Nadopen-V, Novopen-Vk Penapar VK, Robicillin VK, Vicillin
  گروه دارويى آنتى‌بيوتيک
  گروه شيميايى دارو پني‌سيلين‌هاى طبيعى
  مكانيسم اثر با ايجاد ديواره سلولى در ارگانيسم‌هاى حساس تداخل مي‌کند. به روش اسمزى ديواره سلولى را ناپايدار کرده، باعث ترکيدن سلول به‌دليل فشار اسمزى مي‌شود.
  موارد مصرف برعليه کوکسي‌هاى +G (استاف اورئوس، S ـ پيوژن، S ـ ويريدنس، s ـ فکاليس. s ـ بويس s ـ پنومونيا) کوکسي‌هاى -G ( نيسرياگنوره‌آ، نيسريامننژيتديس، باسيل‌هاى +G (باسيلوس آنتراسيس، کلستريديوم پرفرانژنس، کلستريديوم تتاني، c. ديفتريا، ليستريا مونوسيتوژنز)، باسيل‌هاى -G (مونيليفرميس s ـ، اسپيروکت‌ها (ترپونما پاليدوم)، اکتينوميست‌ها.
  ميزان مصرف عفونت‌هاى استرپتوکوکي:
بالغين: ۵۰۰ـ۲۵۰ mg از راه خوراکى هر ۶ ساعت.
کودکان کمتر از ۱۲ سال: ۵۰ـ۱۵ mg/kg در ۶ـ۳ دوز منقسم (هر ۱۲۵mg معادل ۲۰۰۰۰ واحد است).
عفونت‌هاى استرپتوکوکي:
بالغين: ۲۵۰ـ۱۲۵ ميلي‌گرم از راه خوراکى هر ۸ـ۶ ساعت به‌مدت ۱۰ روز.
جلوگيرى از عود تب روماتيسمى و بيمارى کره:
بالغين: ۲۵۰ـ۱۲۵ ميلي‌گرم از راه خوراکى دوبار در روز به‌طور مداوم.
عفونت‌هاى وين‌سنت اوروفارينکس:
بالغين: ۵۰۰ mg از راه خوراکى هر ۶ ساعت.
موارد منع مصرف: حساسيت مفرط به پني‌سيلين‌ها، بچه‌هاى تازه متولد‌شده.
  توضيحات دارو عوارض جانبي:
خوني: آنمي، افزايش زمان سيلان، دپرسيون مغز استخوان، گرانولوسيتوپني.
گوارشي: تهوع، استفراغ، اسهال، افزايش ALT, AST، درد شکمي، گلوسيت، کوليت.
ادرارى تناسلي: اوليگوري، پروتئينوري، گلومرولونفريت.
عصبي: لتارژي، هالوسيناسيون، اضطراب، دپرسيون، کما، تشنج، پرش‌هاى عضلاني.
متابوليک: هايپرکالمي، هيپوکالمي، آلکالوز، هيپرناترمي.
احتياطات: در حساسيت به سفالوسپورين‌ها (حاملگى در گروه B قرار دارد) بااحتياط مصرف شود.
ملاحظات پرستاري:
پيگيرى آزمايشگاهي:
ـ نسبت I&O، به‌دليل نفروتوکسيک بودن پني‌سيلين در دوزهاى بالا، هماچورى و اوليگورى را گزارش کنيد.
ـ چون دارو در ضعف سيستم کليوى به آهستگى ترشح مي‌شود، وجود نقص در سيستم کليوى را بررسى کنيد. مسموميت ممکن است به‌سرعت اتفاق افتد.
ـ بررسي‌هاى کبدي: ALT, AST.
- بررسي‌هاى خوني: RBC, WBC هموگلوبين، هماتوکريت، زمان سيلان.
ـ بررسي‌هاى کليوي: آزمايش ادرار، بررسى پروتئين خون و ادرار.
ـ همزمان با شروع درمان نمونه‌بردارى کرده، حساسيت دارو را در کشت ميکروبى بررسى کنيد.
توصيه‌ها:
ـ براى جذب بهتر دارو را با معده خالى ميل نمائيد.
ـ بعد از کشت و بررسى حساسيت دوره درمان را کامل کنيد.
ـ در صورت اسهال به مقدار کافى آب به مريض برسانيد (دو ليتر).
ـ وقتى پزشک درخواست کرد، آلرژى فرد را با تست خراش ارزيابى کنيد.
ـ در ظروف خشک و محکم نگهدارى کنيد.
ـ سوسپانسيون خوراکى در يخچال ۲ هفته و در دماى اتاق يک هفته قابل نگهدارى است.
ارزيابى باليني:
تأثير درمانى را با از بين رفتن تب و زخم‌هاى چرکى را ارزيابى کنيد.
الگوى دفع مدفوع را قبل و در طى دوره درمان ارزيابى کنيد.
نسبت به وجود هرگونه ضايعه پوستى تا يک هفته بعد از تجويز پني‌سيلين توجه نمائيد.
وضعيت تنفسى شامل سرعت، کيفيت، خس‌خس و درد سينه را کنترل کنيد.
با توجه به سابقه حساسيت مريض به ساير داروها افراد آلرژيک را قبل از شروع درمان مشخص کنيد.
آموزش به بيمار و خانواده:
ـ تأکيد کنيد که براى اطمينان از مرگ ارگانيسم بايد دوره درمان را کامل کنيد (۱۴ـ۱۰ روز) بعد از اتمام دوره درمان بهتر است مجدداً کشت ميکروبى به‌عمل آيد.
ـ گلودرد، تب، خستگي، (بيانگر عفونت ثانويه) را گزارش کنيد.
ـ اگر نسبت به پني‌سيلين‌ها حساس هستيد حتماً کارت پزشکى مربوطه را همراه داشته باشيد.
ـ پرستار را از وجود اسهال خبر کنيد.
تداخل با تست‌هاى آزمايشگاهي:
مثبت کاذب: گلوکز ادرار، پروتئين ادراري.
درمان مصرف بيش از حد دارو:
مصرف دارو را قطع کنيد، راه‌هاى هوائى را باز نگهداريد، اپي‌نفرين، آمينوفيلين، اکسيژن و کورتيکواستروئيد IV را براى درمان آنافيلاکسيو به‌کار بريد.