نام فارسى لوودوپا ـ سى
  نام انگليسى LEVODOPA-C
  نام تجارى دارو Sinemet
  گروه دارويى ضدپاركينسون
  گروه شيميايى دارو کاته کول‌آمین
  مكانيسم اثر دکربوکسیلاسیون لوودوپا در محیط بوسیۀ کار بی‌دوپا مهار شده؛ بیشتر لوودوپا به مغز انتقال یافته و به دوپامین تبدیل می‌شود.
  موارد مصرف پارکینسون ایدیوپاتیک آنسفالیت یا حاصل از مونوکسید کربن، مسمومیت مزمن با منگنز، آرتریواسکلروز مغزی.
  ميزان مصرف افرادی که قبلاً لوودوپا مصرف نکرده‌اند:
بالغین: روزانه 3 قرص (10۰/10) خوراکی که هر 2 روز یک قرص قابل افزایش است (حداکثر 8 قرص در روز) در سالمندان بهتر است با 2 قرص شروع شود.
افرادی که قبلاً لوودوپا مصرف کرده‌اند: (حداقل 8 ساعت قبل مصرف لوودوپا باید قطع شود).
بالغین با مصرف کمتر از ۵/۱ g/day لوودوپا: روزانه 3 قرص (۱۰0/10) خوراکی.
بالغین با مصرف بیش از ۵/۱ g/day لوودوپا: روزانه 4-3 قرص (۲۵۰/۲۵) خوراکی.
موارد منع مصرف: حساسيت مفرط، گلوکوم با زاويه باريک، ضايعات پوستى تشخيص داده نشده (مشکوک به ملانوم)، افراد کمتر از ۱۸ سال.
  توضيحات دارو عوارض جانبی:
خونی: کم‌خونی همولیتیک، لکوپنی، آگرانولوسیتوز.
دستگاه عصبی مرکزی: حرکات غیرارادی شبیه کره، ترمور دست، خستگی، سردرد اضطراب، پرش عضلانی، بی‌حسی، ضعف، منگی، بیقراری، بی‌خوابی، کابوس شبانه، سایکوز، توهم، هیپومانیا، افسردگی شدید، سرگیجه.
گوارشي: تهوع، استفراغ، بي‌اشتهائي، ناراحتى شکمي، خشکى دهان، نفخ، ديسفاژي، احساس مزه تلخ، اسهال، يبوست.
پوستي: راش، تعريق، آلوپسي.
قلبى عروقي: کاهش فشار خون اورتواستاتيک، تاکيکاردي، افزايش فشارخون، طپش قلب.
چشم، گوش، حلق و بيني: تارى ديد، دوبيني، گشادشدن مردمک.
ديگر موارد: احتباس ادراري، بي‌اختيارى ادراري، تغييرات وزن، ادرار تيره‌رنگ.
احتياطات: در بيمارى کليوي، کبدي، ريوى قلبي، MI با اختلال ريتم، تشنج، اولسر پپتيک، حاملگى (در گروه C قرار دارد) با احتياط مصرف شود.
فارماکوکينتيک: جذب گوارشي: کاربى دوپا ۷۰ـ۴۰% که باعث افزايش جذب لوودوپا مي‌شود. انتشار: گسترده در اکثر بافت‌ها به‌جز CNS. دفع: کليوي. نيمه عمر: کاربى دوپا ۲ـ۱ ساعت. لوودوپا ۳ـ۱ ساعت.
تداخلات داروئي: (جهت اطلاعات بيشتر مراجعه شود به تک‌نگار Levodopa).
ملاحظات پرستاري:
پيگيرى آزمايشگاهي:
توصيه‌ها:
ـ دارو را تا زمان NPO شدن بيمار قبل از عمل جراحى ادامه دهيد.
ـ دوز دارو را متناسب با پاسخ ميزبان تنظيم کنيد.
ـ دارو با غذا مصرف شود؛ پروتئين دريافتى با دارو را محدود کنيد.
ـ دارو فقط بعد از قطع داروهاى MAOI به‌مدت ۲ هفته داده شود؛ در صورتي‌که بيمار قبل از اين لوودوپا مصرف مي‌کرده است حداقل ۸ ساعت قبل از تبديل آن به لوودوپا، کاربي‌دوپا قطع شود.
ـ به‌دليل احتمال هيپوتانسيون وضعيتى در شروع درمان در موقع حرکت به بيمار کمک داده شود.
ـ در درمان طولاني‌مدت آزمايش ديابت شيرين و آکرومگالى به‌عمل آيد.
ـ ارزيابى باليني:
وضعيت رواني: خلق، خوي، تغييرات رفتاري، افسردگي، بررسى کامل خودکشي.
پاسخ درماني: کاهش ناتوانى نشستن، افزايش خلق.
ـ در ۵۰% موارد افراد براى حدود يک سال يا بيشتر دچار حرکات غيرارادى به‌صورت ادا و اطوار صورت، حرکت شبيه نشخوار کردن، حرکات زبان، حرکات سر، حرکات نامنظم دست و پا، اختلال تنفسى مي‌شوند.
ـ پديده On-Off: از دست رفتن اثر دارو طى يک دقيقه تا يک ساعت و سپس بازگشت ناگهانى اثر دارو، در درمان طولاني‌مدت. گاهى نشانه‌ها با افزايش تعداد نوبت مصرف روزانه دارو کنترل مي‌شود.
آموزش به بيمار و خانواده:
ـ براى جلوگيرى از ايجاد کاهش فشار خون وضعيتي، تغيير وضعيت به آهستگى صورت گيرد.
ـ گزارش کردن عوارض جانبى مثل پرش عضلاني، اسپاسم چشم (چشمک‌زدن)؛ اين موارد نشانه مصرف بيش از حد دارو مي‌باشند.
ـ در صورت احساس انجماد پا، کندى حرکات بدن، زمين افتادن مکرر که نشانه‌هاى برادي‌کينزى هستند به پزشک مراجعه کند (ممکن است به کاهش دوز مصرفى نياز باشد).
ـ دارو را دقيقاً به‌همان صورت تجويز شده مصرف نمايند؛ در صورت قطع ناگهانى مصرف دارو، کريزپارکينسون ممکن است به‌وجود آيد، پزشک ممکن است فواصل بدون دارو را توصيه کند.
ـ ادرار و عرق ممکن است تيره‌رنگ شوند.
ـ براى حفظ تحرک و کاهش اسپاسم فعاليت‌هاى فيزيکى داشته باشيد.
ـ بهبودى ممکن است تا ۳ الى ۴ ماه ايجاد نشود.
تداخل با تست‌هاى آزمايشگاهي:
مثبت کاذب: کتون‌هاى ادرار.
منفى کاذب: گلوکز ادرار.
افزايش کاذب: اسيداوريک، پروتئين ادرار.
کاهش: BUN, VMA, کراتينين.