نام فارسى ايزونيازيد
  نام انگليسى ISONIAZID (INH)
  نام تجارى دارو Isotamine. Laniazid. Nydrazid. Rimifon. Teebaconin
  گروه دارويى ضد سل
  گروه شيميايى دارو هیدرازید اسید ایزونیکوتینیک
  مكانيسم اثر با ایجاد اختلال در ساخت اسید میکولیک باعث تخریب دیوارۀ سلول باکتری و کشتن باکتری می‌شود.
  موارد مصرف درمان و پیشگیری از توبرکولوز.
  ميزان مصرف درمان:
بالغین: 5mg/kg به‌صورت خوراکی یا عضلانی در روز به شکل تک دوز به‌مدت 9ماه تا 2 سال. حداکثر مقدار 300mg/day.
شیرخواران و کودکان: روزانه 20-10 mg/kg به‌صورت خوراکی به‌مدت 24-18 ماه، حداکثر مقدار 500mg/day.
پیشگیری:
بالغین: روزانه 300mg خوراکی به‌صورت تک دوز به‌مدت 12 ماه.
شیرخواران و کودکان: روزانه 10mg/kg به شکل عضلانی یا خوراکی به‌عنوان تک دوز به‌مدت 12 ماه حداکثر مقدار 300mg/kg.
موارد منع مصرف: حساسیت مفرط، نوریت عصب بینائی.
  توضيحات دارو عوارض جانبی:
پوستی: درماتیت حساسیت به نور.
دستگاه عصبی مرکزی: سردرد، اضطراب، خواب‌آلودگی، ترمور، تشنج، بی‌حالی، افسردگی، منگی، سایکوز، تهاجم.
چشم، گوش، حلق و بینی: تاری دید، التهاب عصب بینائی، ترس از نور.
احتياطات:
در حاملگى (در گروه C قرار دارد)، بيمارى کليوي، رتينوپاتى ديابتي، کاتاراکت، نقايص چشمي، بچه‌هاى کوچکتر ۱۳ ماه.
فارماکوکينتيک: جذب گوارشي: کامل. اوج اثر: ۲ـ۱ ساعت. انتشار: از CNS رد مي‌شود. متابوليسم: کبدى (به متابوليت استيله غيرفعال). دفع: کليوى (نيمه عمر ۴ـ۱ ساعت).
تداخلات داروئي: آنتي‌اسيدها باعث کاهش جذب گوارشى آن مي‌شوند، باعث افزايش سطح فني‌توئين و مسموميت آن مي‌شود، سيکلوسرين و ايتوناميد باعث تشديد عوارض مغزى آن مي‌شوند، الکل باعث تشديد مسموميت کبدى مي‌شود، دى سولفيرام باعث بروز واکنش‌هاى سايکوتيک مي‌شود، مصرف همزمان با غذا باعث کاهش جذب گوارشى آن مي‌شود.
ملاحظات پرستاري:
پيگيرى آزمايشگاهي:
ـ درجه حرارت: در صورتي‌که کمتر از ۱۰۲ درجه فارنهايت مي‌باشد، مصرف دارو بايد قطع شود.
ـ آزمايشات کبدى مانند AST, ALT, بيليروبين به‌طور هفتگي.
ـ وضعيت کليوي، قبل از درمان و در طول درمان به‌صورت ماهيانه: BUN، کراتينين، برون‌ده ادراري، کامل ادرار، وزن مخصوص ادرار.
توصيه‌ها:
ـ براى کاهش علائم گوارشى دارو با غذا مصرف شود.
ـ در صورت بروز استفراغ از داروهاى ضداستفراغ استفاده شود.
ـ مصرف دارو بعد از کامل شدن C&S شروع شود؛ و هر ماه براى کشف مقاومت داروئى انجام شود.
ارزيابى باليني:
وضعيت رواني: خلق، احساس، تغييرات رفتاري؛ سايکوز ممکن است به‌وجود آيد.
وضعيت کبدي: کاهش اشتهاء، يرقان، ادرار تيره‌رنگ، خستگي.
آموزش به بيمار و خانواده:
ـ پذيرش مقدار دارو و زمان مصرف آن، ضرورى است.
ـ نکات مربوط به رژيم داروئى بايد رعايت شود وگرنه امکان عود وجود دارد.
ـ در زمان استفاده از دارو، از مصرف الکل خوددارى شود.
ـ در صورتي‌که بيمار ديابتى است براى گرفتن نتيجه صحيح از clinitest استفاده شود.